Forges y el ruido

firma forgeshttp://www.forges.com/

https://www.facebook.com/SoyForges

www.twitter.com/forges

 

Sección de Forges en El País: http://elpais.com/autor/antonio_fraguas_forges/a/

Viñeta sobre el ruido en Madrid publicada en el diario El País el 4 de julio de 2014: 

forges MAFIA DEL RUIDO

………………………………..

La triste involución compostelana. Santiago de Compostela, una extraordinaria ciudad convertida en destino turístico low cost.

Razón tenía Siniestro Total: “Somos animales racionales, de los que toman raciones en los bares“. Ningún otro animal hace lo mismo.

………………………………….

Enlace corto: http://wp.me/pmylv-lw

Entremuros y la ciudad histórica compostelana ¿Dinamizar o dinamitar?

Hosteleros nocturnos y habitantes: el matrimonio imperfecto

Todos coincidimos en que lo óptimo sería que los intereses de hosteleros nocturnos y habitantes de la ciudad histórica fueran compatibles, pero la hostelería nocturna incumple reiteradamente las ordenanzas y desequilibra la balanza​. Los afectados por el ruido nos quejamos de los excesos y los abusos que convierten la noche compostelana en una ciudad sin ley y a la vez reclamamos a las autoridades municipales que tienen las competencias para hacer cumplir la normativa que actúen para reestablecer el equilibrio en esta ciudad, en este ecosistema alterado que poco tiene de Smart City, y mucho de Ciudad Sonámbula o Ciudad Resaca.

Defensa de la impunidad:

A los vecinos nos parece inaceptable que la Asociación Cultural Cidade Vella pretenda que esta ciudad sea una ciudad ruidosa, los que vivimos aquí reclamamos una ciudad que tenga unas condiciones ambientales y acústicas que garanticen una mínima calidad de vida, como amparan la constitución española y las leyes vigentes. Y es competencia del Concello hacer cumplir las normas.

Si los bares esmorecen ¿que le está pasando al comercio local?

El Sr. Villasenín, representante de la citada Asociación y propietario del Bar Musical (?) (sic) A Reixa en Rúa Tras de Salomé, da su opinión acerca del ruido (La Voz de Galicia 9/12/2014) y declara en la entrevista que lo que hace falta en el casco viejo precisamente es «ruído e xente durante todo o día». Pero la opinión de la mayoría de los que vivimos aqui es muy distinta, la ciudad histórica está saturada de ruido y si “esmorece” es fundamentalmente por la expulsión de residentes aquejados por la lacra del ruido nocturno. ¿Es esto dinamizar o dinamitar? más bien lo segundo.

Las infracciones del ruido en Santiago de Compostela:

Los incumplimientos de la hostelería nocturna son básicamente los siguientes:
a) locales nocturnos que incumplen el horario de cierre de forma reiterada​
b) locales que realizan actividades no autorizadas, como actuaciones musicales en directo, denominadas “música en vivo
c) locales con licencia de bar y con enormes altavoces, cuando no pueden tener amplificación y solamente están autorizados a tener televisión o hilo musical

A esto se suma la ausencia de limitación en la concesión de licencias por parte del Concello, que dió como resultado una alta densidad de locales musicales con la consiguiente acumulación de personas en el exterior que ocasionan unos niveles de ruido totalmente inaceptables. Se han declarado varias calles como Zona Acústicamente Saturada pero no se ha intervenido para mejorar la calidad acústica medioambiental, que sigue siendo nefasta a causa de los incumplimientos de los locales y la falta de control del Concello, hasta convertir a Santiago de Compostela en un Territorio Comanche.

Territorio-Comanche

La indefensión del pueblo:

El informe del Valedor do Pobo (Defensor del Pueblo) de 2013 sobre contaminación acústica refleja de forma contundente estos incumplimientos y requiere al Concello a corregirlos. El Valedor do Pobo solicitó al Concello en agosto de 2014 que contestara las quejas de los vecinos y entrado el año 2015 aún sigue esperando. ¿Para que sirven estas instituciones burocráticas? 

El ruido:

La actividad de cada establecimiento público tiene que ser la que le corresponde según la licencia concedida por el Concello. Así un bar, café, café-bar, cafetería o restaurante del Grupo I no puede tener música ni altavoces o amplificadores. Solo se les permite tener televisión, radio o hilo musical sin amplificación de sonido. (Ordenanza de Ruidos art. 44.6 nota 5 (BOP nº 294 de 24 de diciembre de 2003) y Decreto 292/2004 de espectáculos públicos y actividades recreativas de Galicia. (DOG nº 245 de 20 decembro de 2004).

¿Algo que ocultar?

​El Concello de Santiago de Compostela publica en su web el minucioso listado de terrazas autorizadas y también el nombre completo de los músicos callejeros, pero aunque lo hemos solicitado por registro no quiere publicar el tipo de licencia de los locales de hostelería, un listado que ayudaría mucho a clarificar esta situación en la que todos los gatos son pardos, porque ya sabemos que en la noche todo se confunde… Los ciudadanos compostelanos queremos saber a que grupo pertenece cada uno de los locales de hostelería, cuales pertenecen al GRUPO 1 (Bar, café, cafetería, restaurante) y cuales del GRUPO 2 (Café-bar especial, Pub). Porque los locales con licencia del GRUPO 1 no tienen autorización para colocar altavoces, pero si uno se da una vuelta por los locales de la hostelería compostelana comprueba que la mayoría de ellos los tienen muy a la vista tanto de los clientes como de los inspectores y policías. Los únicos locales que pueden realizar actuaciones musicales en directo sin autorización especial son los del GRUPO 3.  
Nos hacemos por ello muchas preguntas:
¿Por qué muchos bares con licencia del GRUPO 1 tienen unos enormes altavoces?
¿Por qué esos bares GRUPO 1 anuncian conciertos (o música en vivo) con total impunidad y desfachatez en la prensa local y las redes sociales?
gafas de palo
¿Dónde está la transparencia que pregona y enarbola el Concello de Santiago?
¿Por qué se oculta esta relación del tipo de licencias que ayudaría a reconocer a los incumplidores?
¿Por qué tanta opacidad y complicidad con los infractores?
¿Por qué no se publican con antelación suficiente las actuaciones musicales con autorización especial?
¿Y que pasa con las zonas saturadas? El Concello las ha deslindado e identificado, pero nadie sabe como ha sido. ¿Cuántas son? ¿Dónde están? ¿Que significan?
Los coruñeses pueden saber cuales son sus zonas saturadas, pero no los compostelanos.
El Concello de Vigo tiene en su web mucha información dedicada a este importante asunto, incluído un Plan de Acción contra la Contaminación Acústica. Años luz nos separan.

El futuro (¿o el presente?)

En esa ambigüedad de licencias, ganan siempre los hosteleros incumplidores, por el desconocimiento de los vecinos al no saber si el local tiene licencia de bar o pub ​y desconocer cual es el horario de cierre, porque según el tipo de licencia el horario de cierre es diferente. Esto obliga al ciudadano a iniciar un procedimiento administrativo con asesoramiento legal que muchos no están en condiciones económicas de asumir. Solo queda entonces resignarse con detrimento de la salud o exiliarse a otro barrio más tranquilo, como Fontiñas o a ciudades refugio como Ames o Milladoiro.
Consideramos que para regenerar y revitalizar la ciudad histórica, para fijar y atraer nuevos habitantes, es necesario iniciar con decisión varias acciones: limitar las actividades generadoras de ruido nocturno, facilitar la apertura de negocios compatibles con la habitabilidad, planificar y ordenar los usos de los edificios, facilitar la accesibilidad de los habitantes en vehículo propio, crear bolsas de aparcamiento en lugares cercanos a la almendra…
Los datos reflejan que la ciudad histórica se está quedando sin habitantes, y se convierte en un decorado de casas vacías a la espera del mejor postor, que precisamente resulta ser un hostelero (y se crea un nuevo hotelito con encanto) o una persona ajena al sector que al comprobar que esta es la única alternativa laboral y económica, decide convertir su casa en apartamentos turísticos. Monocultivo turístico que incide en la pérdida de diversidad.
Hay que cambiar y mejorar la política de protección y revitalización de la ciudad histórica o será la crónica de una muerte anunciada, según explica Xosé Allegue, técnico del Consorcio: A rehabilitación da rehabilitación

Modelos de ciudad:

Compostela debe recuperar la diversidad y la complejidad de la ciudad que proporcionan los habitantes de distintas edades y condición, negocios y comercios variados. Denostamos el “modelo Entremuros”, una calle con muchos vecinos y sin comercio, con 2 pubs emitiendo decibelios excesivos, preferimos el “modelo Mazarelos”, una plaza en la que conviven la hostelería y los comercios con los estudiantes, habitantes y turistas. Debemos recuperar la rúa de Entremuros para que abran allí comercios que den el servicio que tanto necesitan los vecinos y puedan instalarse también restaurantes o bares que siempre han sido y deben seguir siendo los grandes centros de socialización de la vida compostelana, sin necesidad de altavoces ni amplificadores, ni incumplimientos del horario de cierre. Reivindicamos todas aquellas actividades que enriquecen la ciudad y facilitan la vida a todos los que aquí vivimos y para los que vienen a visitarnos, actividades que generan puestos de trabajo y dotan a la ciudad de oportunidades, servicios y valor añadido.

Hospitalidad sí, pero no así:

Santiago es una ciudad hospitalaria y hostelera, por ser meta de un camino de peregrinación. Eso está en su ADN urbano. Compostela ha acogido desde hace siglos a peregrinos, turistas y visitantes con esmero y cuidado. Ese carácter propio la dota de una personalidad especial a la que nadie le pide que renuncie, lo único que advertimos es que con el monocultivo turístico y con actividades contaminantes basadas en el exceso y el desprecio a las normas de convivencia se destruye la ciudad. Una ciudad es un espacio habitado, en la que se desarrollan actividades comerciales y económicas que no pueden ser molestas para los que viven en ella.
 cartel_1600 - copia

¿Cuestión musical?

Aparte de los problemas de contaminación acústica que se generan por la insonorización inadecuada de los locales no autorizados para tener amplificación o conciertos en vivo, también se pone en peligro la seguridad de las personas, al aumentarse los aforos descontroladamente y comprometerse recorridos de evacuación insuficientes. Como ya expusimos al Valedor do Pobo, Xunta y Concello, nos preguntamos: ¿Tendrá que morir alguien para que la opinión pública tome conciencia de la magnitud que alcanza esta dejación de funciones por parte del Concello de controlar y sancionar en caso de incumplimiento? El caso del Madrid Arena lo tenemos reciente y parece que no tomamos conciencia todavía de que las licencias se otorgan con determinados requerimientos para garantizar la seguridad de las personas.

Posiblemente legal, pero…

Solicitamos que en las licencias de los locales de hostelería quede constancia de la extensión efectivamente abarcada por las autorizaciones, pues es práctica común otorgar licencias que no se extienden a toda la superficie del local y que generalmente desamparan el desarrollo de la actividad en los sótanos. A pesar de ello, una vez recibida la licencia es habitual celebrar la actividad en cualquier punto del local, incluídos sótanos sin suficiente altura libre ni recorridos de evacuación adecuados. De esta forma los límites a la actividad impuestos por las licencias son burlados gracias al público desconocimiento de la extensión que abarcan las mismas.

Espacios culturales:

Compostela se ha dotado de decenas de magníficas salas de conciertos públicas y privadas, teatros y auditorios que cumplen las normas urbanísticas. Esos espacios garantizan que todos podamos disfrutar de la música en locales adaptados para ello. Locales en los cuales la actividad cultural no perturba el descanso de los habitantes. La música en vivo no peligra, peligra la animación gratuita en los bares, la valorización de las copas a través de esforzados músicos en precaria situación. No aceptamos que tenga que existir contaminación acústica para muchos, para que se beneficien y se lucren unos pocos. No aceptamos el encubrimiento de un negocio al margen de la legalidad con la música como disculpa o reclamo. La música no es un reclamo, sino una actividad artística y cultural. El modelo actual precariza a los artistas, incomoda a los vecinos y no genera melómanos. Eso sí, encarece las copas…. 

Tu música, mi ruido:

Existe una sentencia​ judicial en la cual el juez deja muy claro a la Asociación Cultural Cidade Vella ​que prevalece del derecho a la salud y el medio ambiente: 

“Finalmente, y en todo caso, ha de tenerse en cuenta el derecho de los ciudadanos a gozar de un medio ambiente adecuado, que es un derecho constitucional reconocido en el artículo 45 de la Constitución Española, acústicamente no contaminado, y que el derecho a la libertad de empresa ha de conjugarse con la protección a la salud y al medio ambiente; y que se trata de una competencia municipal a tenor de lo dispuesto en el artículo 25.1.f) de la Ley de Bases de Régimen Local”. 

Tu diversión, mi insomnio:

Unos lo llaman música y otros lo llaman ruido, pero lo que está muy claro es que el derecho a no soportar ruido PREVALECE sobre la pretensión de aquellos que quieren IMPONERNOS sus decibelios y vociferios.

Es una labor humanitaria en esta ciudad que cuida sus monumentos y zonas verdes pero descuida a sus habitantes.

……………………..

REPERCUSIÓN EN PRENSA:

La Voz de Galicia, 2 enero 2015:

http://www.lavozdegalicia.es/noticia/santiago/2015/01/02/vecinos-entremuros-dicen-viven-noche-basurero-acustico/0003_201501S2C5996.htm

2015_01_02 lavozdegalicia_Vecinos de Entremuros dicen que viven de noche en un basurero acústico

—————————–

Enlace corto para difundir este post: http://wp.me/pmylv-fg

Otras lecturas complementarias: http://wp.me/pFyoO-fJ

LEGISLACIÓN LOCAL 2012: Ordenanza Reguladora de terrazas y quioscos de hostelería (BOP nº 93 de 18 de mayo de 2012)

Aprobación definitiva da ordenanza reguladora das terrazas e quioscos de hostalería (BOP nº 93 de 18 de mayo de 2012)

O Pleno da Corporación de Santiago de Compostela, na sesión ordinaria que tivo lugar o 26 de abril de 2012, acordou a aprobación definitiva da ordenanza que a continuación se transcribe:

ORDENANZA REGULADORA DAS TERRAZAS E QUIOSCOS DE HOSTALERÍA.

EXPOSICIÓN DE MOTIVOS

O fenómeno das terrazas experimentou nos últimos anos un gran desenvolvemento en Santiago como consecuencia da promoción turística da cidade e a chegada dun maior número de visitantes, constituíndose nunha das alternativas de ocio máis demandadas pola cidadanía. Ante esta realidade, presentouse a necesidade de ofrecer aos titulares deste tipo de instalacións un marco normativo máis amplo, con maiores posibilidades e modalidades de desenvolvemento da súa actividade que permita dar unha resposta máis adaptada ao ritmo dos acontecementos. A ordenanza estrutúrase en tres títulos, precedidos dun título preliminar, con 46 artigos, dúas disposicións adicionais, dúas disposicións transitorias, unha disposición derrogatoria e unha disposición final.

O título preliminar, relativo ás disposicións xerais, regula o obxecto, os diferentes tipos de instalacións autorizables, a normativa de aplicación, as clases de autorizacións que habilitan a colocación dos diferentes tipos de instalacións, os límites admisibles en materia acústica, a esixencia de seguro que ampare os riscos derivados do funcionamento da instalación, así como a constitución dunha fianza que garanta a reparación das deterioracións que poidan causarse, as condicións de homologación que debe cumprir o mobiliario con prohibición de que conteña elementos publicitarios e as condicións de uso, as das subministracións, as hixiénico-sanitarias e de consumo que deben cumprirse polos titulares das autorizacións concedidas.

O artigo 2, “Tipos de instalacións autorizables”, establece a distinción entre as terrazas, en referencia ás instalacións tradicionais formadas por cadeiras e mesas, e as terrazas con pechamentos estables, referidas a instalacións totalmente pechadas no seu perímetro con elementos desmontables dentro das cales se situarán as cadeiras e as mesas correspondentes á terraza. Así mesmo, inclúese o quiosco permanente destinado a actividades de hostalería, modalidade que xa existiu no pasado na cidade de Santiago de Compostela, entre outros lugares, no parque da Alameda.

No artigo 4, “Autorizacións”, determínase unha regulación das diferentes clases de autorizacións.

O artigo 16, “Modalidades de ocupación”, regula no seu apartado 7 a posibilidade de contar cunha instalación de apoio.

No artigo 19, “Particularidades para a instalación de terrazas en espazos libres privados”, recóllense as terrazas nos patios abertos definidos polo Plan xeral de ordenación urbana. Porén, no caso de edificios destinados na súa totalidade a usos terciarios, coma os centros comerciais ou os hoteis, admítense as terrazas nos patios aínda que non teñan a consideración de patios abertos. No caso concreto dos centros comerciais, regúlase a posibilidade de implantar terraza nos seus espazos libres de parcela, vinculada directamente á titularidade daquel, admitíndose nestes casos unha instalación de apoio.

O capítulo 2 regula os pechamentos estables das terrazas, distinguindo entre as seguintes posibilidades:

– O pechamento estable de terrazas acaroadas á fachada do establecemento principal que desenvolve a actividade.

– Pechamentos estables en beirarrúas ou ben en espazos ou prazas peonís. Sométense a determinadas condicións técnicas de colocación, en canto a distancias e superficies de ocupación.

– Pechamentos estables en espazos libres de parcelas privadas ou en patios interiores.

Tanto os pechamentos estables como seus os elementos de mobiliario deberán estar homologados, e serán acordes cos modelos recollidos nos anexos desta ordenanza.

O título II regula as condicións xerais das instalacións dos quioscos permanentes.

Finalmente, o título III dedicouse ao réxime disciplinario e sancionador distinguindo entre as actuacións tendentes ao restablecemento da legalidade e as medidas sancionadoras.

Esta ordenanza foi elaborada tendo en conta o disposto na normativa reguladora da accesibilidade, como a orde ministerial VIV/561/2010, de 1 de febreiro (BOE 11/03/2010), así como a Lei do parlamento de Galicia 8/1997, de 20 de agosto, de accesibilidade e supresión de barreiras (DOGA 29/08/1997) e o Decreto da Xunta de Galicia 35/2000 (DOGA 29/02/2000), e se complementará con unha nova ordenanza fiscal que regule as taxas pertinentes pola concesión dos permisos de terraza e pola utilización do espacio público ou polo uso público do dominio privado.

TÍTULO PRELIMINAR

Disposicións xerais

Artigo 1. Obxecto

Esta ordenanza ten por obxecto establecer o réxime xurídico aplicable á instalación e funcionamento das terrazas, con ou sen pechamento estable e quioscos de hostalería, con excepción dos recintos de feiras e festexos populares que se autoricen con motivo da celebración de festas patronais, que se rexerán pola súa ordenanza municipal específica.

Artigo 2. Tipos de instalacións autorizables

Para os efectos desta ordenanza, as instalacións autorizables defínense da seguinte forma:

1. Terrazas: son as instalacións formadas por mesas, cadeiras, antucas, toldos, xardineiras e outros elementos de mobiliario urbano móbiles e desmontables, que desenvolven a súa actividade de forma accesoria a un establecemento dos grupos I, II e III do artigo 42 da Ordenanza municipal reguladora da emisión e recepción de ruídos, vibracións e condicións de locais, ou de forma accesoria a un quiosco permanente. Estas instalacións poderán situarse no solo público ou no privado. Nos bares e restaurantes que teñan a consideración de usos asociados de edificios exclusivos de uso terciario, tales como hoteis ou centros comerciais, tamén poderán situarse nos espazos libres de parcela de titularidade privada e nos respectivos patios interiores. En todos os casos só se poderá realizar a mesma actividade e expender os mesmos produtos que o establecemento do que dependen.

2. Terrazas con pechamento estable: son terrazas pechadas no seu perímetro e cubertas mediante elementos desmontables que se encontran en terreos de titularidade e uso público ou nos espazos libres de parcela de titularidade privada e nos respectivos patios interiores, que desenvolvan a súa actividade de forma accesoria a un establecemento principal dos grupos I, II e III do artigo 42 da Ordenanza municipal reguladora da emisión e recepción de ruídos, vibracións e condicións de locais. Só poderán realizar a mesma actividade e expender os mesmos produtos que o establecemento do que dependen.

3. Quioscos permanentes: son os establecementos de carácter permanente de hostalería e restauración construídos con elementos arquitectónicos de natureza perdurable sobre solo de titularidade e uso público, podendo dispoñer da súa propia terraza. Poderán expenderse, tanto no seu interior como na súa terraza, bebidas e comidas nas mesmas condicións que nos establecementos de hostalería e restauración, previa obtención da preceptiva licenza municipal de apertura, que se tramitará a maiores da concesión pública.

Artigo 3. Normativa aplicable

As instalacións reguladas no artigo anterior quedarán suxeitas, ademais, á normativa sobre espectáculos públicos e actividades recreativas, así como á de protección do patrimonio, polo que as súas determinacións serán plenamente esixibles aínda cando non se faga expresa referencia a elas nesta ordenanza.

Artigo 4. Autorizacións

1. A implantación destas instalacións require a previa obtención de autorización municipal nos termos previstos nesta ordenanza e na normativa sectorial aplicable. O documento de autorización, o seu plano de detalle e as homologacións dos elementos instalados, ou unha fotocopia destas, deberán encontrarse no lugar da actividade, visibles para os usuarios e veciños, e a disposición dos funcionarios municipais e efectivos da Policía Municipal.

2. Esta autorización incluirá a licenza demanial de ocupación de terreos, cando sexan obxecto de ocupación terreos de titularidade pública, e a licenza urbanística no suposto de terrazas con pechamentos estables. Ademais dos anteriores será mester tramitar a licenza de apertura pertinente para os quioscos.

3. A autorización aprobada por órgano competente emitirase en modelo oficial, que deberá incluír, polo menos, as dimensións do espazo sobre o que se autoriza, a súa situación, os toldos e antucas e as súas características, o horario, as limitacións de índole ambiental ás que queda condicionada e o número total de mesas e cadeiras autorizadas. Nas terrazas con pechamento estable indicaranse ademais as súas características. En todo caso, xunto coa autorización deberá figurar copia do plano de detalle da instalación que serviu de base á súa concesión, debidamente selado e rubricado polo técnico que realizou a proposta favorable e as homologacións dos elementos instalados.

4. Cando concorran circunstancias de interese público que impidan a efectiva utilización do solo para o destino autorizado, tales como obras, acontecementos públicos, situacións de emerxencia ou calquera outra, a autorización quedará sen efecto ata que desaparezan as ditas circunstancias, sen que se xere dereito a indemnización ningunha. As autorizacións poderán ser revogadas unilateralmente pola administración concedente en calquera momento por razóns de interese público, sen xerar dereito a indemnización, cando resulten incompatibles coas condicións xerais aprobadas con posterioridade, produzan danos no dominio público, impidan a súa utilización para actividades de maior interese público ou menoscaben o uso xeral.

5. As autorizacións quedarán condicionadas á utilización ou reparación das bocas de rego, tapas e rexistros e outras instalacións que estivesen na súa área de ocupación.

6. As autorizacións concedidas outórganse sen prexuízo de terceiros e mantendo a salvo o dereito de propiedade.

7. As autorizacións habilitan aos titulares dos quioscos permanentes para a instalación e explotación directa, sen que poidan ser obxecto de arrendamento ou calquera forma de cesión a terceiros.

Artigo 5. Carencia de dereito preexistente

1. Instalacións que se soliciten en terreos de titularidade e uso público: en virtude dos principios de non alleamento non prescrición dos bens de dominio público, a mera concorrencia dos requisitos necesarios para que a ocupación poida ser autorizada non outorga dereito ningún á súa concesión. O Concello, considerando todas as circunstancias reais ou previsibles, poderá conceder ou denegar a autorización, facendo prevalecer o interese xeral sobre o particular.

2. Instalacións que se soliciten en terreos de titularidade e uso privado: o órgano competente, considerando as circunstancias reais ou previsibles, e tendo en conta o carácter regrado deste tipo de autorizacións, deberá concedelas ou denegalas motivadamente.

Artigo 6. Horarios

1. O horario de funcionamento das terrazas situadas en solo de titularidade e uso público, así como o das terrazas situadas en solos privados, será ata a 1 da madrugada nos meses de maio, xuño e setembro durante a semana e ata as 2 da madrugada os venres e sábados. Os meses de xullo e agosto o horario de peche será ás 2 e media da madrugada todos os días. O resto do ano, do 1 de outubro ao 30 de abril, o horario de peche será ás 11.30 da noite entre semana e ata as 12.30 en venres e sábados, podendo prorrogarse en época de festas.

As autorizacións poderán ser anuais ou de tempada. Entendendo de tempada as que van desde o 1 de marzo ata o 30 de outubro, ambos inclusive, e anual as que van desde o 1 de xaneiro ao 31 de decembro. No suposto de non solicitarse a renuncia á autorización, esta entenderase prorrogada automaticamente en iguais termos.

2. O horario de funcionamento das terrazas con pechamentos estables será o mesmo fixado no apartado anterior.

3. Os quioscos permanentes terán o mesmo horario de funcionamento que os locais do grupo I do artigo 42 da Ordenanza municipal reguladora da emisión e recepción de ruídos, vibracións e condicións de locais.

4. Os horarios establecidos neste artigo poderán ser modificados, por circunstancias xustificadas, mediante decreto da Alcaldía.

Artigo 7. Limitación de niveis de transmisión sonora

O funcionamento das instalacións reguladas nesta ordenanza, tanto en solo público como privado, deberá respectar os límites de ruído en vivendas e locais próximos previstos na Ordenanza municipal reguladora da emisión e recepción de ruídos, vibracións e condicións de locais.

Artigo 8. Seguro de responsabilidade civil

O titular da autorización deberá dispor dun seguro de responsabilidade civil e incendios do establecemento principal que deberá estender a súa cobertura aos posibles riscos que puideran derivarse do funcionamento da instalación.

Artigo 9. Homologacións-publicidade

1. Nas terrazas que se sitúen en solo de titularidade e uso público e nas que se instalen en solo privado que sexan visibles desde a vía pública, os elementos de mobiliario urbano ao servizo da instalación deberán pertencer a tipos previamente homologados. As terrazas xa existentes e autorizadas anteriormente á entrada en vigor desta ordenanza disporán dun período dun ano para sustituir o mobiliario co que contan por outro homologado, se ben se primará que se faga esta sustitución nos seis primeiros meses desde a data de entrada en vigor da ordenanza.

2. Nun prazo de tres meses desde a entrada en vigor da ordenanza abrirase un período para que se presenten no Concello os distintos modelos de mobiliario de terrazas co fin de que sexan homologados. Os criterios de homologación serán os determinados polo órgano competente para autorizar o uso de terrazas, debéndose establecer criterios especiais para o ámbito do Plan Especial 1, de protección e rehabilitación da cidade histórica de Santiago de Compostela (PE-1) e xenéricos para o resto dos ámbitos.

3. Prohíbese a publicidade visible desde o exterior da terraza nos elementos de mobiliario instalados nelas ou nos seus elementos fixos, permitíndose a colocación do nome do establecemento ou do seu logotipo en toldos e antucas. Pode colocarse publicidade que só sexa visible desde o interior da terraza nos seus elementos ou en pantallas de televisión.

4. No caso dos quioscos permanentes poderanse instalar rótulos nas condicións establecidas para a súa instalación nas fachadas de establecementos, na normativa de aplicación.

Artigo 10. Condicións de uso das instalacións

1. Os titulares das autorizacións ou concesións deberán manter as instalacións e cada un dos elementos que as compoñen nas debidas condicións de limpeza, seguridade e ornato. Para este fin, estarán obrigados a dispor dos correspondentes elementos de recollida e almacenamento de residuos.

2. Por razóns de estética e hixiene non se permitirá almacenar ou amorear produtos, materiais ou residuos propios da actividade xunto ás terrazas nin fóra da instalación dos pechamentos estables de terrazas, nin dos quioscos permanentes.

3. O espacio autorizado á terraza deberá estar sempre ben delimitado, tanto con pechamentos, tarimas, biombos, xardineiras ou outros elementos que cumpran esta función, como con fitos que colocará o Concello, costeando o propietario a instalación da terraza, naqueles casos nos que non existan outros elementos de delimitación do espacio.

Artigo 11. Condicións das subministracións

1. As acometidas de auga, saneamento e electricidade deberán ser subterráneas e realizarse cumprindo a súa normativa reguladora.

2. Os contratos de servizos para estas acometidas correrán por conta do titular da autorización ou concesión e deberán estar executadas por empresas homologadas e supervisadas por técnicos titulados.

Artigo 12. Condicións hixiénico-sanitarias e de consumo

As instalacións reguladas nesta ordenanza deberán manterse en adecuadas condicións hixiénico-sanitarias.

Artigo 13. Fianza

1. Nos casos sinalados nesta ordenanza será precisa a constitución dunha garantía para responder das posibles deterioracións que se poidan causar ao dominio público e ás súas instalacións.

2. O importe desta garantía determinarase en función do custo de reposición do solo ocupado.

TÍTULO I. Terrazas

Capítulo 1. Condicións técnicas para a instalación

Artigo 14. Restricións pola actividade á que se adscriba

1. Soamente se concederá autorización para a instalación de terrazas cando sexan accesorias a un establecemento principal dos grupos I, II e III do artigo 42 da Ordenanza municipal reguladora da emisión e recepción de ruídos, vibracións e condicións de locais, ou a un quiosco permanente.

2. Aos bares e restaurantes que teñan a consideración de usos asociados en edificios exclusivos de uso terciario poderáselles autorizar igualmente a instalación de terraza tanto nos espazos libres de parcela de titularidade privada como nos patios interiores privados.

Artigo 15. Condicións do espazo no que se pretenda situar a terraza

1. As terrazas que pretendan instalarse en solo de titularidade e uso público deberán cumprir as seguintes condicións:

a) Con carácter xeral, a largura libre de paso non poderá ser inferior a un metro oitenta, respectándose un itinerario de forma continua, evitando quebras ao longo dunha liña de quinteiro.

b) Algunha das fachadas do establecemento deberá dar fronte ao espazo proxectado para a instalación da terraza excepto no ámbito do Plan Especial 1 ou en espazos peonís.

2. Cando o grao de inclinación da rúa o aconselle instalaranse tarimas sobre as que se ha situar o mobiliario da terraza. Estas tarimas serán de madeira tratada para ser instalada no exterior e axustaranse aos modelos homologados polo Concello. En ningún punto presentarán un desnivel con respecto á rúa que supere os 50 centímetros de alto polo que, se a inclinación da rúa obriga a iso, poderán ser graduais. Os biombos e elementos de seguridade estarán ancorados á tarima.

Nun prazo de tres meses desde a data de entrada en vigor da ordenanza abrirase un período para homologar modelos de tarimas. Tamén se elaborará un plano indicativo dos espazos ocupables por terrazas no que se especificarán as zonas onde se poderán instalar tarimas e as zonas onde non se permitirán.

3. Aínda cando un espazo reúna todos os requisitos para a colocación dunha terraza, esta poderá non autorizarse ou autorizarse con dimensións inferiores ás solicitadas se a súa instalación dificultara o tránsito peonil, aínda que soamente sexa en determinadas horas.

4. Cando a concentración de terrazas sobre unha praza ou espazo determinado poida supor a alteración do seu destino natural ou xerar un grave impacto medioambiental, as solicitudes de novas instalacións o as renovacións serán resoltas conxuntamente con anterioridade ao inicio do ano natural, establecéndose as condicións o restricións que se estimen adecuadas.

5. No ámbito do Plan Especial 1 e en rúas peonís deberase contar co informe favorable do servizo de extinción de incendios. Nos casos en que para atender a terraza se deba cruzar unha rúa con circulación rodada, só se autorizará se conta co informe favorable do servizo de tráfico.

Artigo 16. Modalidades de ocupación

A ocupación de solo de titularidade e uso público con terrazas axustarase ás seguintes modalidades e condicións:

1. Se a terraza se situase xunto á fachada do edificio, a súa lonxitude non poderá rebordar a porción desta ocupada polo establecemento.

2. Se a terraza se situase na liña de bordo da beirarrúa, a súa lonxitude poderá alcanzar a da fronte de fachada do edificio propio e dos lindantes.

3. Permitirase a implantación simultánea dunha terraza xunto á fachada e outra na liña de bordo no mesmo tramo de beirarrúa sempre que se deixe un paso cunha largura dous metros como mínimo, que poderá ser ampliado se así o consideran conveniente os técnicos municipais.

4. Se máis dun establecemento dun mesmo edificio solicita autorización de terraza, cada un poderá ocupar a lonxitude da fronte da súa fachada, repartíndose o resto da lonxitude da fachada propia e a dos dous lindeiros a partes iguais. Neste caso, manterase entre elas unha separación mínima de 1 metro, que se repartirá entre as dúas terrazas.

No caso de que se abra un novo establecemento de hostalería e que a súa fachada estea ocupada, en todo ou en parte, por unha terraza autorizada anteriormente a outro establecemento lindante, ambos establecementos deberán suxeitarse ao previsto no parágrafo anterior cando se proceda á renovación do permiso de terraza xa autorizada.

A distancia dos elementos de mobiliario urbano ao bordo da beirarrúa será, como mínimo, de 0,50 metros, podendo reducirse ata 0,30 metros cando haxa unha barreira de protección.

5. Cando se trate de rúas e espazos peonís, a terraza poderá situarse acaroada á fachada do establecemento ou estar separada desta ata un máximo de dez metros. No primeiro caso, a lonxitude da terraza será a da fachada do establecemento, podendo superar os límites desta con autorización dos propietarios estremeiros.

Cando entre o local e a terraza exista unha vía con tráfico rodado a distancia entre ésta e a fachada do establecemento non superará os vinte metros.

6. O largo das terrazas obterase de acordo co artigo 15. Se os establecementos se encontraran enfrontados, o largo ocupado por ambas non superará os valores indicados no citado artigo.

7. Cando entre a terraza e o establecemento existe unha vía de circulación rodada, de acordo co previsto no artigo 15.5, poderá colocarse unha instalación de apoio que restrinxa ao máximo a necesidade de que o persoal do establecemento se vexa obrigado a cruzar a calzada.

A instalación de apoio ten carácter de instalación auxiliar para facilitar o desenvolvemento da actividade. Servirá exclusivamente de soporte aos elementos de enxoval e aos produtos destinados ao consumo na terraza. Non poderá utilizarse como barra de servizo, para realizar funcións de cociñado, elaboración ou manipulación de alimentos, nin dedicarse a ningún outro uso que desvirtúe o seu carácter estritamente auxiliar. A instalación será empregada unicamente por camareiros e persoal da terraza e non se permitirá atender desde ela ao público en xeral.

As dimensións máximas da instalación serán de 2,50 metros de longo por 0,50 metros de largo, non podendo superarse en ningún punto 1 metro de altura; admitirase a instalación de teito cunha cota máxima respecto ao solo de 2,50 metros e sen pechamentos laterais por encima da súa altura máxima.

Non se autorizará en ningún caso a colocación de equipos de son nin de elementos ornamentais de calquera índole.

Non poderá dispor de equipos de lavado mecánico, vertedoiro con sistema de acción non manual, billas para a dispensación de bebidas e equipos de conservación de produtos.

Queda prohibida a almacenaxe de elementos fóra da instalación de apoio.

8. As terrazas poderán instalarse en zonas da calzada da vía pública sempre que se cumpran os requisitos de seguridade esixibles e que non afecten á circulación rodada ou ao tráfico de peóns.

En caso de colocación de terraza en zonas de estacionamento situadas a distinto nivel da beirarrúa, e salvo que circunstancias obxectivas de calquera índole o impidan, colocarase unha tarima debidamente sinalizada e que cumpra requisitos de accesibilidade.

En todo caso haberá que preservar as zonas de paso de peóns.

Nos casos nos que as características da rúa, do tráfico ou razóns de seguridade o aconsellen a criterio da Policía, procederase a denegar o permiso de instalación da terraza.

Artigo 17. Condicións para a instalación da terraza e do seu mobiliario

Os elementos de mobiliario urbano que se instalen están suxeitos ás seguintes prescricións:

1. Non poderán colocarse en solo de titularidade e uso público mobiliario elementos decorativos ou revestimentos de chan que non estean incluídos expresamente na autorización.

2. O módulo tipo está constituído por unha mesa e catro cadeiras enfrontadas dúas a dúas. Considerarase unha superficie de ocupación teórica por cada terraza de 1,80 × 1,80 metros.

3. Autorizaranse módulos dunha mesa e dúas cadeiras de 1,80 x 0,80 metros cadrados ou unha mesa alta con catro banquetas, de 1,20 x 1,20 metros cadrados.

4. As mesas e cadeiras poderán dispoñerse como mellor conveña sempre que se permita o doado acceso a todas as mesas e cadeiras, para o cal establecerase un corredor intermedio que permitirá o acceso dos camareiros ás mesas. Este corredor terá unha lonxitude igual á da fila menor e unha largura de 0,50 metros. A superficie ocupada polo corredor contabilizarase dentro da superficie de ocupación da terraza. Para a obtención do número máximo de mesas e cadeiras aplicaranse os módulos descritos neste artigo.

5. No ámbito do Plan especial 1, de protección e rehabilitación da cidade histórica de Santiago de Compostela (PE-1) instalaranse os toldos de acordo co previsto neste plan. Fóra do ámbito do PE-1, os toldos serán de material téxtil, lisos e de cores acordes coa contorna urbana e terán sempre posibilidade de seren recollidos mediante fácil manobra. Queda prohibido o pechamento das superficies verticais do seu perímetro. En todo caso, os toldos deberán cumprir o disposto no artigo 126. 7 do PXOM.

6. Admítese a colocación do nome do establecemento e do seu logotipo sobre as faldras de toldos e antucas.

7. Non poderá obstaculizarse o acceso á calzada desde os portais dos predios nin dificultar as manobras de entrada ou saída nas pasaxes permanentes. Cando a terraza se coloque acaroada á fachada deberán deixarse libres, cando menos, 0,50 metros desde as couzoeiras das portas. Nestes espazos non poderá colocarse tampouco mobiliario accesorio.

8. Cando se dispoña de instalación eléctrica de alumeado para a terraza, esta deberá reunir as condicións que o Regulamento electrotécnico de baixa tensión establece para instalacións en locais mollados. Os condutos quedarán fóra do alcance de calquera persoa e non poderán discorrer polas beirarrúas nin utilizar as árbores ou o mobiliario urbano como soporte. En ningún caso os focos poderán cegar ou producir outras molestias á veciñanza, viandantes ou vehículos. Esta instalación deberá ser revisada anualmente por un instalador autorizado que emitirá o correspondente boletín de conformidade.

9. Queda prohibida a instalación de máquinas expendedoras automáticas, recreativas, de xogos de azar, billares, futbolíns ou calquera outra de características análogas. Tampouco se instalarán barras fixas na fachada dos establecementos.

10. A utilización dos servizos públicos non se verá obstaculizada, debendo deixarse completamente libres para a súa utilización inmediata, se fose preciso, os seguintes elementos:

a) As paradas de transporte público regularmente establecidas e os pasos de peóns en toda a súa lonxitude.

b) As pasaxes de vehículos quedarán libres en todo o seu largo.

c) As saídas de emerxencia en todo o seu largo.

d) Respectarase unha distancia suficiente aos distintos elementos de mobiliario urbano, sinais de tráfico e báculos de alumeado que garanta a súa función e que permita os labores de mantemento.

11. Deberá garantirse o acceso a todos os servizos e equipamentos municipais e de compañías de servizos as vintecatro horas do día.

12. O mobiliario deberá ser retirado da vía pública ao finalizar o horario de funcionamento do establecemento, agás o toldo e a tarima cando estean autorizados. En calquera caso, a tarima deberá ser retirada cando finalice o período de vixencia da autorización se esta é de tempada.

13. Cumprirase todo o indicado na normativa en materia de promoción da accesibilidade e supresión de barreiras arquitectónicas.

Artigo 18. Prohibición de equipos de son e actuacións amplificadas en directo

Poderá haber actuacións en directo nas terrazas ata as 00,00 horas da noite de maio a setembro, e ata as 22,30 horas durante o resto do ano. Quedan terminantemente prohibidas as actuacións en directo amplificadas ou con percusión, así como a instalación de equipos ou a emisión de son nos espazos e instalacións da terraza.

Artigo 19. Particularidades para a instalación de terrazas en espazos libres privados

A instalación de terrazas en espazos libres privados someterase, ademais de ás sinaladas nos artigos 14 a 18 desta ordenanza, ás seguintes determinacións:

a) En caso de que as actividades descritas no artigo 14 desta ordenanza se desenvolvan en espazos privados, permitirase a instalación de terrazas en toda a zona do espazo libre privado de parcela.

b) Permítese a disposición de calquera tipo de quiosco ou instalación de apoio na superficie libre de parcela agás no ámbito do Plan especial 1, onde deberá ser autorizado pola Comisión Asesora do Patrimonio Histórico, que poderá denegar o permiso para a instalación de calquera elemento fixo por razóns estéticas ou de cumprimento da normativa específica deste ámbito.

c) A instalación de terrazas en espazos privados non deberá diminuír as condicións de evacuación por debaixo dos mínimos regulamentarios. O solicitante deberá presentar un estudo xustificativo de evacuación no que se teñan en conta as dimensións e mobiliario da súa terraza e a súa incidencia sobre a do conxunto do local.

Capítulo 2. Condicións específicas para a instalación de terrazas con pechamentos estables

Artigo 20. Modalidades de ocupación

1. Condicións xerais dos pechamentos estables: só se permitirá un pechamento estable por local ou establecemento mais admitirase a implantación simultánea dunha terraza sen pechamento e doutra cun pechamento estable para un mesmo establecemento. A altura exterior máxima da estrutura será de 3 metros. No interior do pechamento a altura mínima será de 2,50 metros. Os pechamentos estables contarán cun cartel indicativo do aforo máximo.

2. Pechamentos estables acaroados á fachada: con carácter xeral, o pechamento instalarase acaroado a fachada principal do establecemento, en cuxo caso só poderá ocupar a lonxitude desta, sempre que se cumpran as seguintes condicións:

a) Que a distancia entre a parte inferior dos ocos da planta primeira e o pechamento non sexa inferior a 1,50 metros.

b) Que as condicións de seguridade, tanto do inmoble como do contorno, non se vexan afectadas pola presenza da instalación.

c) A súa colocación no deberá dificultar a evacuación dos edificios ou locais onde se instale.

A disposición dos pechamentos será homoxénea ao longo de todo o tramo de beirarrúa.

3. Pechamentos estables separados das fachadas:

3.1. Pechamentos estables en beirarrúas: a lonxitude de ocupación do pechamento será como máximo a da fachada do edificio onde se encontre o establecemento principal. Se máis dun establecemento dun mesmo edificio solicita autorización de terraza con pechamento estable nunha beirarrúa, cada un poderá ocupar a lonxitude do ancho da fronte da súa fachada repartíndose o resto do espazo de forma equitativa.

3.2. Pechamentos estables en espazos ou prazas peonís: en espazos ou prazas peonís, con carácter xeral, os pechamentos estables poderán manter unha separación máxima de dez metros con respecto á fachada do establecemento. A lonxitude de ocupación do pechamento será como máximo a da fachada do edificio onde se encontre o establecemento principal. O largo das instalacións obterase de acordo co exposto no artigo seguinte. A disposición dos pechamentos nos espazos peonís deberá ser homoxénea.

4. Os establecementos situados nos espazos libres de parcela de titularidade privada e nos respectivos patios interiores tamén poderán instalar pechamentos estables. No ámbito do Plan especial 1 só poderán autorizarse aqueles pechamentos que autorice a Comisión Asesora do Patrimonio Histórico, que poderá denegar o permiso por razóns estéticas ou de cumprimento da normativa específica deste ámbito.

Artigo 21. Condicións do espazo no que se pretende situar

Concederase autorización para a instalación de terrazas con pechamentos estables cando estean situadas en terreos de titularidade e uso público ou nos espazos libres de parcela de titularidade privada e nos respectivos patios interiores e cumpran as condicións específicas seguintes:

a) Nas beirarrúas a anchura mínima do espazo de tránsito peonil será igual ou superior a 2 metros.

b) Nas rúas, paseos e prazas peonís a largura mínima de espazo de tránsito peonil será igual ou superior a 4 metros.

c) A ocupación terá unha aliñación constante evitando quebras ao longo dunha liña de quinteiro.

d) Aínda cando un espazo reúna todos os requisitos para a colocación dun pechamento poderá non autorizarse ou autorizarse con dimensións inferiores ás solicitadas se a súa instalación dificultara o tránsito peonil.

Artigo 22. Condicións para a instalación do pechamento estable e do seu mobiliario

1. As terrazas con pechamentos estables que se pretendan instalar dentro do ámbito do Plan especial 1, de protección e rehabilitación da cidade histórica de Santiago de Compostela (PE-1), deberán cumprir as esixencias deste.

2. Cando a concentración de pechamentos poida xerar un grave impacto ambiental, as solicitudes para novas instalacións ou renovacións correspondentes serán resoltas conxuntamente, establecendo as condicións ou restricións que se consideren adecuadas.

3. Os elementos de mobiliario urbano que se instalen estarán suxeitos ás seguintes prescricións:

a) O pechamento estable e os elementos de mobiliario instalados no seu interior deberán estar homologados.

b) Os pechamentos nos espazos libres de parcela de titularidade privada e nos respectivos patios interiores poderán contar cunha instalación de apoio no seu interior.

c) Non se permite a colocación de ningún elemento no exterior do pechamento, nin fixado nin colgado del.

d) Nos pechamentos estables acaroados á fachada admítese a instalación de reixas de conduto de aire acondicionado con prolongación dos condutos interiores cumprindo o réxime de distancias recollido na normativa vixente.

e) No resto de supostos de pechamentos estables os equipos de aire acondicionado instalaranse no seu interior e as reixas cumprirán coa normativa municipal vixente en materia ambiental.

f) Os pechamentos estables poderán dispoñer de climatización e calefacción.

4. As terrazas con pechamentos estables non acaroadas á fachada do establecemento poderán dispoñer da correspondente acometida subterránea para o abastecemento de enerxía, de acordo co artigo 11 desta ordenanza, tomando como orixe desta a do local. Quedan prohibidas as acometidas de gas, auga ou saneamento e a utilización de aparellos que requiran como combustible materias susceptibles de estourar ou inflamarse, ou que xeren substancias desa natureza.

5. A instalación eléctrica de alumeado para a terraza deberá reunir as condición que establece o Regulamento electrotécnico para baixa tensión. Os condutos quedarán aloxados en canalizacións subterráneas. En ningún caso a iluminación poderá cegar ou producir molestias á veciñanza, viandantes ou vehículos. Esta instalación deberá ser revisada anualmente por un instalador autorizado que emitirá o correspondente boletín de conformidade, debendo presentarse unha copia deste ao órgano competente para a concesión da autorización. De acordo cos resultados da revisión determinarase a conveniencia de continuar co funcionamento do pechamento estable, que deberá ser retirado de forma inmediata polo titular cando non supere a devandita revisión.

6. As terrazas con pechamentos estables non acaroadas á fachada do establecemento disporán de extintores adecuados, pararraios e alumeado de emerxencia e de sinalización, que deben contar cun contrato de mantemento e revisión por empresa autorizada.

7. As licenzas outorgadas para a construción de pasos de vehículos suporán a diminución da superficie do pechamento estable, podendo motivar a revogación da autorización. Nestes casos, o titular non terá dereito a indemnización ou compensación ningunha.

8. Non poderá obstaculizarse o acceso á calzada desde os portais dos predios, deixando despexados en toda a súa largura máis de 0,50 metros a cada lado, medidos desde as couzoeiras das portas, nin dificultar a manobra de entrada ou saída nas pasaxes permanentes.

9. A distancia dos elementos do pechamento ao bordo da beirarrúa será como mínimo de 0,50 metros, podendo ser ampliada cando razóns de interese público o xustifiquen. Os alcouves e elementos axardinados existentes no espazo en que se instale o pechamento estarán totalmente libres e serán accesibles, para cuxo fin existirá una franxa mínima de 0,50 metros ao seu arredor totalmente despexada, medida desde o seu bordo exterior, que pode ser ampliada cando o interese público así o xustifique.

10. Deberá garantirse en todo momento o acceso ás paradas de transporte público regularmente establecidas e o uso das saídas de emerxencia, dos pasos de vehículos e de peóns e dos servizos municipais de acordo co indicado a seguir:

a) As paradas de transporte público regularmente establecidas e os pasos de peóns en toda a súa lonxitude máis de 1 metro a cada lado.

b) As saídas de emerxencia quedarán libres en todo o seu largo máis dun metro a cada lado.

c) Os pasos de vehículos quedarán libres en todo o seu largo cando menos 50 cm a cada lado, medido desde os seus extremos na aliñación do bordo.

d) Manterase unha distancia de 1 metro en todo o seu perímetro aos distintos elementos de mobiliario urbano, sinais de tráfico, báculos de alumeado e outros servizos municipais, de modo que queden totalmente libres, se garanta en todo momento a súa función e se permitan os labores de mantemento.

Artigo 23. Prohibición de equipos de son e actuacións amplificadas en directo.

As actuacións nestas terrazas serán ata as 00,00 horas da noite entre os meses de maio a setembro, e ata as 22,30 o resto do ano. Quedan terminantemente prohibidas as actuacións en directo amplificadas ou con percusión, así como a instalación de equipos ou a emisión de son no interior do pechamento estable.

Artigo 24. Terrazas con pechamentos estables en espacios privados.

Para os efectos da presente ordenanza non computarán edificabilidade as instalacións en espacios privados que reúnan as seguintes condicións:

a) Que non teñan carácter anual, de modo que o tempo de duración da autorización non excederá de nove meses.

b) Que as súas características construtivas se correspondan con estruturas lixeiras, prefabricadas e carentes de cimentación.

Capítulo 3. Autorizacións. Sección primeira.- Disposicións xerais

Artigo 25.Transmisibilidade

1. As autorizacións para instalar terrazas transmitiranse conxuntamente coas licenzas urbanísticas dos establecementos principais, agás renuncia expresa do novo titular que deberá comunicarse ao Concello.

2. As autorizacións para a instalación e funcionamento das terrazas non poderán ser obxecto, en ningún caso, de arrendamento ou cesión independente consonte co establecido no artigo 4 desta ordenanza.

Artigo 26. Período de funcionamento e prazo de solicitude

1. As autorizacións poderán ser anuais ou de tempada, entendendo por tempada a que vai desde o 1 de marzo deica o 31 de outubro, ambos inclusive, e por anual a que vai desde o 1 de xaneiro ao 31 de decembro. As autorizacións anuais poderán permitir, de así o solicitar o interesado, un número de mesas determinado para o período do 1 de marzo ao 31 de outubro e outro número distinto para o período que vai desde o 1 de novembro ao 1 de marzo.

2. A autorización das terrazas en chan privado non excederá de nove meses cando dispoñan de instalacións que non computen edificabilidade nos termos establecidos no artigo 24. No ámbito do Plan Especial de Protección e Rehabilitación da Cidade Histórica estarase ao que establece a súa normativa con respecto a estas instalacións.

3. A autorización poderá ser solicitada en calquera momento, entendéndose que a autorización se outorgará para o tempo que reste desde a concesión deica o fin do período solicitado.

Artigo 27. Vixencia e renovación das autorizacións

1. A vixencia das autorizacións que se concedan corresponderase co período de funcionamento autorizado.

2. As autorizacións que se concederan para instalacións de terrazas renovaranse automaticamente se non se produce modificación ningunha e se ningunha das partes, Administración municipal ou titular, comunica, a súa vontade contraria á renovación.

3. A Administración municipal manifestará a súa vontade contraria á renovación nos seguintes supostos:

a) De se iniciaren procedementos dos que se desprenda a existencia de molestias ou prexuízos derivados do funcionamento da actividade principal ou accesoria.

b) De se apreciar un incumprimento das condicións da autorización ou da mesma ordenanza.

c) Nos casos de falta de pagamento da taxa correspondente.

d) Cando no período autorizado estea prevista a execución de actuacións públicas que modifiquen a realidade física existente no momento do outorgamento da autorización.

e) Cando a terraza poida supor molestia para os usuarios da vía pública ou para os servizos públicos.

4. Nas terrazas con pechamentos estables a autorización concedida terá unha vixencia de cinco anos. Finalizado o período de vixencia, poderá solicitarse unha nova autorización. No entanto, poderá ser revocada antes da finalización deste período por razóns de interese público e sen dereito a indemnización.

Sección segunda. Procedemento

Artigo 28. Solicitante

Poderá solicitar autorización para a instalación dunha terraza o titular da licenza do establecemento.

Artigo 29. Documentación

1. As solicitudes de autorización que se presenten para a nova instalación dunha terraza ou para a modificación dunha xa concedida irán acompañadas da seguinte documentación:

a) Fotocopia da licenza de apertura do establecemento ou referencia ao seu expediente de concesión ou transmisión.

b) Relación dos elementos que se pretendan instalar, con indicación expresa do seu número.

c) Plano de situación da terraza a escala 1:500, no que se reflectir a superficie a ocupar, largo de beirarrúa, distancia ás paradas de autobuses, saídas de emerxencia, pasos de vehículos, quioscos, así como os elementos de mobiliario urbano existentes.

d) Plano de detalle a escala 1:100 con indicación de todos os elementos de mobiliario, así como a súa clase, número, dimensións, total de superficie a ocupar e colocación destes consonte determina o artigo 17. Así mesmo, sinalaranse as medidas correspondentes á fronte de fachada do establecemento e largura da beirarrúa e, se é o caso, as árbores, zonas axardinadas, mobiliario urbano municipal existente, rexistros e arquetas dos servizos municipais e de compañías de servizos.

e) Documento acreditativo da vixencia e de estar ao corrente no pagamento da póliza de seguros a que se refire o artigo 8.

f) Autoliquidación da taxa correspondente.

2. No caso de terrazas situadas en solo de titularidade privada incluirase, ademais, como documentación específica:

a) Acreditación da propiedade ou título xurídico que habilite para a utilización privativa do espazo.

b) Autoliquidación da taxa correspondente.

c) Fotografías das fachadas próximas ao espazo pretendido para a situación da terraza.

3. Nas terrazas con pechamentos estables ou con elementos permanentes, como tarimas, mamparas, peches, etc, incluirase, ademais, como documentación específica:

a) Homologación dos elementos integrantes da estrutura que conforma o pechamento e do mobiliario a instalar no seu interior.

b) Memoria técnica detallando:

– As características das súas instalacións.

– Superficie que se vai ocupar e elementos instalados no interior do pechamento.

– Planos a escala 1:100 nos que se indiquen de forma inequívoca as dimensións, seccións, andares, alzados laterais, frontal e posterior.

– Sistemas de ancoraxe dos elementos ao pavimento.

c) Certificación do técnico facultativo habilitado legalmente, visada polo colexio profesional correspondente, acerca da suficiencia da súa estabilidade estrutural e da adecuación das súas condicións de prevención e extinción de incendios, evacuación, estabilidade e reacción ao lume.

d) Documento acreditativo da constitución dunha garantía para a reposición do pavimento público ao estado anterior á instalación do pechamento. O importe desta garantía determinarase en función do custo de reposición do espazo ocupado.

e) Orzamento de instalación.

f) Póliza de seguros de responsabilidade civil, sen franquía ningunha, que cubra calquera clase de risco derivado do exercicio da actividade hostaleira realizada.

g) Contrato de mantemento e revisión dos extintores e do alumeado de emerxencia e sinalización con empresa autorizada.

4. Nas solicitudes de renovación das autorizacións concedidas no período de funcionamento precedente que impliquen modificacións puntuais soamente será preciso presentar a documentación que describa a modificación.

Artigo 30. Tramitación

A primeira instalación ou modificación desenvolverase consonte o seguinte procedemento:

1. Iniciarase mediante solicitude, en impreso normalizado que conterá polo menos os datos sinalados no artigo 70 da Lei de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común (LRX-PAC), ao que se xuntará a documentación prevista nesta ordenanza.

2. Para os efectos do cómputo dos prazos de tramitación considerarase iniciado o expediente na data de entrada da documentación completa no rexistro do órgano competente para resolver.

3. Os servizos municipais disporán dun prazo de 1 mes para examinar a solicitude e a documentación presentada e, se é o caso, requirirán ao interesado para que no prazo de 10 días emende a falta ou presente a documentación preceptiva, indicándolle que se non o fai entenderase que desistiu do seu pedimento e que, logo da resolución, se arquivará sen máis trámite, cos efectos previstos no artigo 42.1 da LRX-PAC.

4. Unha vez completada a documentación, emitirase informe técnico e xurídico que finalizará con proposta nalgún dos seguintes sentidos:

a) De denegación.

b) De outorgamento, indicando se é o caso, os requisitos ou as medidas correctoras que a instalación proxectada deberá cumprir para se axustar á normativa aplicable.

5. A resolución do órgano competente deberá producirse nun prazo non superior a 2 meses contados desde o día seguinte á data na que se considere iniciado o expediente. Transcorrido este prazo sen que houbese resposta, entenderase que a autorización foi rexeitada.

TÍTULO II. Quioscos permanentes

Capítulo 1. Disposicións xerais

Artigo 31. Relación de localizacións

1. O Concello poderá aprobar a instalación dun quiosco permanente cando pretenda dinamizar un espazo público ou esa zona careza do servizo.

2. Este acordo sairá publicado no Boletín Oficial da Provincia.

Artigo 32. Prohibicións para ser titular de concesións e procedemento

En ningún caso poderán ser titulares de concesións sobre bens demaniais as persoas en que concorra algunha das prohibicións de contratar reguladas na Lei de contratos das administracións públicas.

Cando, posteriormente ao outorgamento da concesión, o titular incorra nalgunha das prohibicións de contratación producirase a extinción da concesión.

O procedemento para a adxudicación dos quioscos de carácter permanente será o establecido na lexislación sobre as concesións demaniais.

Artigo 33. Condicións técnicas e de instalación

1. As condicións técnicas de instalación e funcionamento serán as que se determinen nos respectivos pregos de condicións, que serán aprobados polo órgano competente en materia de concesións demaniais.

2. As terrazas autorizadas nestes casos poderán ser obxecto de pechamento cando se estableza nos respectivos pregos de condicións.

Capítulo 2. Tramitación da autorización

Artigo 34. Presentación de solicitudes

1. A solicitude presentarase nas oficinas de rexistro do Concello, sen prexuízo do disposto no artigo 38.4 da LRX-PAC, no impreso normalizado que incluirá polo menos os datos sinalados no artigo 70 da LRX-PAC, á que se xuntará a documentación prevista nesta ordenanza.

2. O prazo de presentación será de 1 mes a contar desde o día seguinte á data de publicación no BOP do acordo polo que se aprobe a instalación dun quiosco permanente.

Artigo 35. Proxecto da instalación

1. A solicitude presentarase en impreso normalizado e a ela xuntaranse as certificacións de estar ao corrente das obrigas tributarias e coa Seguridade Social. No caso de sociedade mercantil, presentarase o documento acreditativo da representación que exerza o solicitante e unha copia da escritura de constitución da sociedade.

2. Xunto coa solicitude presentarase un proxecto de instalación que incluirá:

a) Memoria descritiva dos elementos que se pretenden instalar con indicación dos materiais empregados e a súa fabricación, acabados, instalacións, elementos de mobiliario urbano e demais construtivos e de execución.

b) Detalle das acometidas subterráneas para a subministración de auga, electricidade e saneamento.

c) Planos acoutados de planta e alzado do quiosco e das súas instalacións a escalas 1:100 así como da súa disposición dentro do espazo autorizable.

d) Orzamento total das obras e instalacións que se pretendan realizar.

e) Acreditación da constitución da garantía para responder das posibles deterioracións do dominio público e as súas instalacións.

Artigo 36. Competencia e resolución

1. Examinada a documentación presentada, os técnicos municipais efectuarán unha valoración dos proxectos e a proposta de adxudicación atendendo ás características hostaleiras, urbanísticas e ambientais das instalacións e a súa relación co contorno en que se vaian que situar.

2. A concesión será outorgada polo órgano competente de acordo co previsto na Lei reguladora das bases do réxime local para autorizacións demaniais.

Artigo 37. Eficacia da autorización

Para a eficacia da autorización outorgada, o adxudicatario deberá presentar dentro do prazo dos 10 días seguintes á súa notificación os seguintes documentos:

a) Copia compulsada da alta no epígrafe correspondente do imposto sobre actividades económicas.

b) Copias compulsadas dos contratos de traballo que acrediten a relación laboral das persoas que vaian desenvolver a actividade en nome do titular, sexa persoa física ou xurídica.

c) Copia compulsada do carné de manipulador de alimentos de todos os empregados.

d) Fianza de explotación, que garanta os posibles danos que se poidan causar ao dominio público municipal ou aos seus elementos de mobiliario urbano como consecuencia do exercicio da actividade. Esta fianza consistirá no 10 por cento da contía do orzamento da instalación.

e) Copia compulsada da póliza de seguros de responsabilidade civil derivada tanto da explotación da actividade como da venda de produtos.

f) Documento de pagamento da taxa por utilización privativa ou aproveitamento especial.

Artigo 38. Vixencia

O prazo máximo de vixencia das concesións será o que se estableza no prego de condicións dentro dos límites permitidos pola lei, pero poderanse revogar antes da fin dese prazo sen dereito a indemnización en caso de que existan molestias por ruídos, fumes ou olores, en caso de que o quiosco cause molestias aos usuarios da vía pública ou aos servizos públicos, ou de se iren realizar obras na vía pública que aconsellen a súa retirada.

TÍTULO III. Réxime disciplinario e sancionador

Capítulo 1. Restablecemento da legalidade

Artigo 39. Compatibilidade

1. As responsabilidades administrativas que resulten do procedemento sancionador serán compatibles coa esixencia ao infractor da reposición da situación alterada ao seu estado orixinario, así como coa indemnización polos danos e perdas causados.

2. Non obstante, tanto nos procedementos de restablecemento da legalidade como nos sancionadores poderanse acordar medidas cautelares, como a retirada das instalacións ilegais ou a suspensión do funcionamento da terraza, consonte o disposto na normativa sobre procedemento administrativo común.

Capítulo 2. Infraccións e sancións

Artigo 40. Infraccións

Serán infraccións conta esta ordenanza as accións ou omisións que contraveñan o disposto nela.

Artigo 41. Suxeitos responsables

Serán responsables das infraccións as persoas físicas ou xurídicas titulares das instalacións.

Artigo 42. Clasificación das infraccións

As infraccións desta ordenanza clasifícanse en leves, graves e moi graves.

1. Son infraccións leves:

a) A falta de ornato ou limpeza da instalación ou da súa contorna.

b) O incumprimento do horario de inicio ou de peche en menos de 1 hora.

c) A falta de exposición nun lugar visible para os usuarios, veciños e axentes da autoridade do documento de autorización e do plano de detalle.

d) Almacenar ou amontoar produtos, envases ou residuos na zona de terraza ou en calquera outro espazo da vía pública.

e) O incumprimento de calquera outra obriga prevista nesta ordenanza que non sexa constitutiva de infracción grave ou moi grave.

2. Son infraccións graves:

a) A comisión de tres faltas leves ao cabo de 1 ano cando así se declarase por resolución firme.

b) O incumprimento do horario de inicio ou de peche en máis de 1 hora.

c) A instalación de elementos de mobiliario urbano non previstos na autorización ou en número maior dos autorizados.

d) A ocupación dunha superficie maior á autorizada en máis do 25 por cento e en menos do 75 por cento ou o incumprimento doutras condicións da delimitación.

e) O servizo de produtos alimentarios non autorizados.

f) A carencia do seguro obrigatorio.

g) A instalación de instrumentos ou equipos musicais ou outras instalacións non autorizadas ou fóra do horario ao que se limitaran nos quioscos que os teñan autorizados.

h) A ocultación, manipulación ou falsificación dos datos ou da documentación presentados para a obtención da correspondente autorización.

i) A non presentación do documento de autorización e do plano de detalle aos axentes da autoridade ou funcionarios competentes que o requiran.

l) O incumprimento da obriga de retirar ou recoller e amontoar o mobiliario da terraza ao finalizar o seu horario de funcionamento.

3. Son infraccións moi graves:

a) A instalación de terrazas sen autorización ou fóra do período autorizado.

b) A ocupación dunha superficie maior á autorizada en máis do 75 por cento.

c) O incumprimento da orde de suspensión inmediata da instalación cando disto derive unha perturbación relevante da convivencia que afecte de maneira grave, inmediata e directa á tranquilidade ou ao exercicio de dereitos lexítimos doutras persoas ou dificulte o uso ou funcionamento dun servizo público ou supoña unha deterioración grave de equipamentos, infraestruturas, instalacións de servizos públicos, espazos públicos ou calquera das súas instalacións.

d) A celebración de espectáculos ou actuacións non autorizadas de forma expresa.

e) O incumprimento do horario de inicio ou de peche en máis de 1 hora, cando disto derive unha perturbación relevante da convivencia que afecte de maneira grave, inmediata e directa á tranquilidade ou ao exercicio de dereitos lexítimos doutras persoas.

Artigo 43. Sancións

A comisión das infraccións previstas nesta ordenanza levará emparellada a imposición das seguintes sancións:

As infraccións leves sancionaranse cunha multa de ata 750 euros.

As infraccións graves sancionaranse cunha multa de ata 1.500 euros e a revogación da autorización se concorren as circunstancias agravantes previstas no artigo seguinte.

As infraccións moi graves sancionaranse cunha multa de ata 3.000 euros e revogación da autorización.

Artigo 44. Circunstancias modificativas da responsabilidade

Para a modulación das sancións atenderase á existencia de intencionalidade ou reiteración, natureza dos prexuízos causados, reincidencia na comisión ao cabo dun ano de tres infraccións da mesma natureza cando así o declare resolución firme e ao beneficio obtido coa súa realización.

Artigo 45. Procedemento

A imposición das sancións requirirá a previa incoación e instrución do procedemento correspondente, que se substanciará consonte ao disposto na lexislación xeral sobre procedemento administrativo común e o seu regulamento de desenvolvemento. O acordo de iniciación poderá ordenar a adopción de medidas provisionais que resulten necesarias para garantir a eficacia da resolución que puidera recaer, tales como a retirada das instalacións ilegais ou a suspensión do seu funcionamento.

Artigo 46. Autoridade competente

A incoación e resolución dos procedementos sancionadores corresponderá ao órgano competente para conceder a correspondente autorización.

Artigo 47. Prescrición

Os prazos de prescrición das infraccións e sancións serán os previstos na lexislación xeral sobre procedemento administrativo común.

DISPOSICIÓNS ADICIONAIS

Primeira. O réxime disciplinario e sancionador previsto no título IV desta ordenanza non será aplicable ao incumprimento polo concesionario de quioscos permanentes dos deberes establecidos nas cláusulas do contrato, debendo respectar, nestes casos, o acordado nas propias cláusulas e na lexislación xeral reguladora da contratación administrativa.

Segunda. Non se concederá ningunha autorización de terraza se o establecemento principal non dispón previamente da placa identificativa prevista no artigo 45 da Ordenanza municipal reguladora da emisión e recepción de ruídos, vibracións e condicións dos locais.

Terceira. Habilítase á Alcaldía-Presidencia para dictar as disposicións ou instruccións necesarias para o desenvolvemento e aplicación da presente ordenanza.

DISPOSICIÓNS TRANSITORIAS

Primeira. As autorizacións concedidas con anterioridade á entrada en vigor desta ordenanza para a instalación de terrazas quedarán revogadas aos catro meses desde a data da entrada en vigor desta ordenanza.

Segunda. As autorizacións para instalar novas terrazas ou para modificar as existentes, nas condicións previstas nesta ordenanza, poderán solicitarse en calquera momento.

DISPOSICIÓN DERROGATORIA

Quedan derrogados os artigos 108, 109, 110, 111 e 112 da actual Ordenanza de circulación e uso da vía pública e o parágrafo 6º do artigo 43 da vixente ordenanza xeral municipal reguladora da emisión e recepción de ruidos, vibracións e condicións dos locáis, así como cantas disposicións de igual ou inferior rango se opoñan ao establecido nesta ordenanza.

O parágrafo 4º do artigo 48 da ordenanza xeral municipal reguladora da emisión e recepción de ruidos, vibracións e condicións dos locáis queda redactado do seguinte xeito:

As actividades complementarias desenvolvidas polos establecementos incluídos nos grupos I, II e III no exterior (terrazas en vía pública) non estarán sometidas ás limitacións do illamento acústico ou aos limites máximos de ruído permitidos no exterior. No obstante, en ningún caso se producirán ruídos que superen en espazos lindantes, horizantais ou verticais, os niveis fixados como niveis de recepción polo artigo 13 desta ordenanza. En todo caso, os espacios dedicados a estas actividades complementarias non poderán dispor de equipos de música ou outras reproducións sonoras, así como tampouco outros elementos que sexan susceptibles de producir ruídos.

DISPOSICIÓN FINAL

Publicación, entrada en vigor e comunicación

Esta norma entrará en vigor ao día seguinte á data da publicación do acordo da súa aprobación definitiva no Boletín Oficial da Provincia.”

Santiago de Compostela, 3 de maio de 2012

A Concelleira delegada de Urbanismo, Vivenda, Rehabilitación e Cidade Histórica

Asdo: María Pardo Valdés

……………………………………………………

BOP 93 de 18_05_2012 ORDENANZA DE TERRAZAS E QUIOSCOS DE HOSTELERIA SANTIAGO DE COMPOSTELA

correccion erro ordenanza de terrazas e quioscos (BOP nº 39 de 26 de febrero de 2013)

Aprobación definitiva da corrección de erro do artigo 6.1 da Ordenanza reguladora das terrazas e quioscos de hostalería

O Pleno da corporación de Santiago de Compostela, na sesión ordinaria que tivo lugar o día 29 de novembro de 2012, acordou a corrección de erro relativo ó horario no artigo 6.1 da Ordenanza municipal reguladora das terrazas e quioscos de hostalería.

Dito acordo estivo sometido ao trámite de información pública e audiencia aos interesados polo prazo de 30 días a contar dende o seguinte á publicación do acordo de aprobación inicial no Boletín Oficial da Provincia, sen que foran presentadas reclamacións ou suxestións, polo que se entende definitivamente aprobada a corrección de erro relativo ó horario no artigo 6.1 da Ordenanza municipal reguladora das terrazas e quioscos de hostalería, quedando redactado como segue:

“O horario de funcionamento das terrazas situadas en solo de titularidade e uso público, así como o das terrazas situadas en solos privados, será ata a 1 da madrugada nos meses de maio, xuño e setembro durante a semana e ata as 2 da madrugada os sábados (noites do venres ao sábado) e domingos (noites do sábado ao domingo). Os meses de xullo e agosto o horario de peche será ás 2 e media da madrugada todos os días. O resto do ano, do 1 de outubro ao 30 de abril, o horario de peche será ás 11.30 da noite entre semana e ata as 12.30 en sábados (noites do venres ao sábado) e domingos (noites do sábado ao domingo), podendo prorrogarse en época de festas.”

Santiago de Compostela, 12 de febreiro de 2013

María Pardo Valdés, Concelleira de Urbanismo, Vivenda, Rehabilitación e Cidade Histórica

LEGISLACIÓN LOCAL 2012: Ordenanza Reguladora de Publicidad y Rotulación (BOP nº 93 de 18 de mayo de 2012)

Aprobación definitiva da Ordenanza reguladora da publicidade e rotulación (BOP nº 93 de 18 de mayo de 2012)

O Pleno da Corporación de Santiago de Compostela, na sesión ordinaria que tivo lugar o 26 de abril de 2012, acordou a aprobación definitiva da ordenanza que a continuación se transcribe:

ORDENANZA REGULADORA DA PUBLICIDADE E ROTULACIÓN

EXPOSICIÓN DE MOTIVOS

O obxecto desta ordenanza é a regulación do lexítimo exercicio da actividade publicitaria visible desde os espazos públicos de xeito que esta se desenvolva dentro do respecto e mellora do valores da paisaxe urbana, do medio ambiente, do patrimonio histórico-artístico e natural, en suma, da imaxe da cidade de Santiago.

A propia evolución da cidade, da concepción social da actividade publicitaria e dos costumes da cidadanía esixe á administración municipal unha actitude receptiva coas tendencias actuais e a adopción de medidas protectoras para unhas zonas e vangardistas e innovadoras noutras. En definitiva, a nova ordenanza reguladora da publicidade exterior, ademais de establecer o réxime aplicable á actividade publicitaria privada visible desde a vía pública, constitúese como unha ferramenta que contribúe ao desenvolvemento da paisaxe urbana como manifestación formal dunha realidade social, cultural e histórica.

O artigo 126 do vixente Plan xeral de ordenación municipal regula as condicións xerais de estética e integración ambiental, establecendo que son de aplicación a todas as actuacións suxeitas a licenza municipal. O Concello poderá requirir á propiedade dos bens urbanos obxecto da licenza que execute as accións necesarias para axustarse a estas condicións. Así mesmo, o citado artigo 126 establece que a defensa da imaxe urbana e o fomento da súa valoración e mellora corresponde ao Concello, polo que calquera actuación que puidera afectar á percepción da paisaxe urbana e territorial deberá axustarse ao criterio que manteña ao respecto. Por iso, o Concello poderá denegar ou condicionar as actuacións que resulten antiestéticas, inconvenientes ou lesivas para a imaxe da cidade, dos núcleos ou do seu territorio.

Esta nova ordenanza ocúpase non só de regular as instalacións publicitarias visibles desde a vía pública senón de establecer ademais, como obxectivo prioritario, a compatibilización desta actividade coa protección e mellora dos valores da paisaxe urbana e da imaxe do casco histórico protexendo, conservando e fomentando os valores artísticos, históricos, arqueolóxicos e culturais do patrimonio arquitectónico da cidade e dos seus elementos naturais ou urbanos de interese. A ordenanza establece limitacións para evitar a proliferación indiscriminada de instalacións publicitarias, controlando o seu número e unificando criterios mediante normalización e clasificación tipolóxica. En definitiva, esta ordenanza pretende regular a actividade publicitaria visible desde a vía pública, de forma coherente e actualizada, coa necesaria seguridade xurídica e preservando a imaxe do casco histórico da cidade de Santiago.

A ordenanza estrutúrase en cinco títulos, con sesenta e nove artigos, unha disposición derogatoria e unha disposición final. O título preliminar dedícase a disposicións xerais e nel regúlase o ámbito de aplicación da ordenanza e os titulares das licenzas; o título primeiro refírese ás modalidades de instalacións publicitarias e as súas localizacións; o título segundo regula as características dos elementos publicitarios; o título terceiro refírese ao réxime das licenzas e, finalmente, o título cuarto regula o réxime disciplinario.

TÍTULO PRELIMINAR

DISPOSICIÓNS XERAIS

CAPÍTULO 1. ÁMBITO DE APLICACIÓN, DEFINICIÓNS E PROHIBICIÓNS

Artigo 1. Ámbito de aplicación.

1. Esta ordenanza ten por obxecto regular as condicións a que terán que someterse as instalacións e actividades de publicidade exterior no termo municipal de Santiago de Compostela co fin primordial de compatibilizar estas coa protección, o mantemento e a mellora dos valores da paisaxe urbana.

2. Queda sometida ás normas desta ordenanza toda rotulación ou actividade publicitaria que utilice como vehículo transmisor da mensaxe medios materiais de diversa índole susceptibles de atraer a atención de cantas persoas se encontren en espazos abertos, transiten pola vía pública, permanezan ou discorran en lugares ou ámbitos de utilización común.

3. Non están suxeitas a esta ordenanza as actividades que carezan de natureza publicitaria consonte o disposto no artigo 2 da Lei 34/1988, do 11 de novembro, xeral de publicidade, cando as efectúen na vía pública entidades sen ánimo de lucro, partidos políticos e outras entidades veciñais e asociativas para informar, difundir e promocionar os seus actos propios, de carácter social, político, cultural, de participación cidadá, de fomento de valores cívicos e condutas humanitarias, de concienciación e sensibilización social e similares. Queda igualmente fóra do ámbito da ordenanza o reparto de prensa gratuíta.

As actividades realizadas durante as campañas electorais axustaranse ás disposicións previstas en materia electoral.

A sinalización de edificios e dotacións na vía pública, realizada por empresas concesionarias en cumprimento das súas obrigas, non é obxecto de regulación nesta ordenanza.

Quedan fóra do ámbito de aplicación desta ordenanza as instalacións de carácter efémero como consecuencia de festas, actuacións ou eventos deportivos.

Artigo 2. Instalación publicitaria.

Considérase “instalación publicitaria”, para os efectos desta ordenanza, á portadora das mensaxes ou comunicacións e que está constituída polo conxunto de todos os elementos de sustentación, de soporte da mensaxe, da propia mensaxe, decorativos, de iluminación e calquera outro que forme parte dela.

Artigo 3. Espazo da instalación.

Considérase “espazo da instalación”, para os efectos desta ordenanza, o solo, edificio, caixón de obra, estada, cerramento, toldo ou calquera outro elemento permanente ou non no tempo, con destino ou función propia que ademais serve de base á instalación publicitaria e que debe contar coa pertinente autorización administrativa.

Artigo 4. Andar baixo.

Considérase “andar baixo”, para os efectos desta ordenanza, a parte de superficie da fachada que teña esta denominación, de acordo coas normas urbanísticas existentes.

As fachadas dos andares subterráneos que a causa do desnivel das vías públicas ou do terreo poidan quedar ao descuberto ou as fachadas semisubterráneas construídas someteranse nesta materia ás mesmas disposicións que as do andar baixo.

Artigo 5. Medios de expresión publicitaria non autorizados.

1. Prohíbese expresamente:

a) A fixación de publicidade ou propaganda mediante carteis, adhesivos, etiquetas e outros procedementos similares e a realización de inscricións e debuxos con motivos publicitarios sobre paramentos de edificios e instalacións, pavimentos, muros, monumentos, obras públicas, elementos de mobiliario urbano, alumeado, rexistros de instalacións ou calquera outro servizo público.

b) A colocación de carteis indicativos ou de sinalización direccional con mención de marcas, distintivos, logotipos, nomes comerciais ou de establecementos, produtos, promocións, etc., na vía pública e a utilización dos sinais de circulación, dos báculos e columnas de alumeado público e dos rótulos viarios con esta finalidade.

c) A publicidade situada en máquinas expendedoras que non poidan quedar ocultas ao pechar o local.

d) A publicidade en antucas, parasoles ou mobiliario de terrazas salvo o nome do establecemento.

2. Prohíbese a publicidade en calquera tipo de vehículo ou remolque, en circulación ou estacionado, agás a que se realice nos vehículos destinados ao transporte público de viaxeiros. Naqueles vehículos que pertenzan a actividades económicas poderá figurar un elemento de identificación, nome e/ou logotipo da razón social da empresa ou do seu titular ou da marca comercial do produto, sen mención de promocións de produtos e servizos. A instalación de publicidade en vehículos auto-taxis será regulada pola súa normativa municipal específica.

3. A utilización de medios publicitarios sonoros está expresamente prohibida dentro do ámbito xeral desta ordenanza, aténdose o seu réxime disciplinario e sancionador á normativa específica de protección do medio ambiente urbano fronte á contaminación acústica.

4. Poderase dispoñer a retirada inmediata de forma cautelar da publicidade que vulnere os principios establecidos no artigo 3 da Lei 34/1988, do 11 de novembro, xeral de publicidade, con independencia dos procedementos sancionadores e restantes actuacións que tramiten os órganos competentes en materia de publicidade.

CAPÍTULO 2. TITULARIDADE

Artigo 6. Titulares.

Serán titulares da licenza:

a) As persoas físicas ou xurídicas que realicen directamente as actividades comerciais, industriais ou de servizo a que se refiran os elementos publicitarios.

b) Aquelas persoas físicas ou xurídicas que de forma habitual e profesional se dediquen á actividade publicitaria.

c) Aquelas persoas físicas ou xurídicas que sexan propietarios ou posuidores do espazo ou elemento en que se encontran situadas as instalacións publicitarias.

Artigo 7. Responsabilidades.

A titularidade da licenza comporta:

a) A imputación das responsabilidades de toda orde que se deriven das instalacións publicitarias correspondentes.

b) A obriga do pagamento dos impostos, prezos públicos e calquera outra carga fiscal que graven as instalacións publicitarias.

c) O deber de conservar e manter as instalacións publicitarias en perfectas condicións de ornato e seguridade.

d) Na execución e montaxe das instalacións adoptaranse cantas medidas de precaución fosen necesarias co obxecto de evitar riscos, de acordo co establecido nas normas de hixiene e seguridade no traballo que sexan de aplicación.

TÍTULO PRIMEIRO

MODALIDADES DAS INSTALACIÓNS PUBLICITARIAS E AS SÚAS LOCALIZACIÓNS

CAPÍTULO 1. DISPOSICIÓNS XERAIS

Artigo 8. Normas xerais e condicións de iluminación.

1. As instalacións publicitarias e as súas localizacións deberán cumprir, en función da súa modalidade, as determinacións que a seguir se regulan.

Non se autorizarán en ningún caso actuacións que produzan distorsións prexudiciais para o edificio soporte, a paisaxe urbana ou natural, agás as provisionais que utilicen lonas ou calquera outro elemento que deban ser colocadas con motivo das operacións de restauración de fachadas, as cales se axustarán ás condicións establecidas nesta ordenanza. En calquera licenza suxeita a esta ordenanza poderase impoñer o uso de materiais, técnicas ou deseños específicos se se considera necesario para lograr a debida integración no ambiente urbano.

Igualmente, denegaranse as solicitudes de licenza cando coa instalación proposta se prexudique ou comprometa o paso, a visibilidade do tráfico rodado ou dos viandantes.

2. Condicións de iluminación:

2.1. Establécense os seguintes horarios de funcionamiento:

Os elementos de identificación e sinalización de actividades que conten con iluminación poderán encenderse dende as 7 da mañá ata a saída do sol e dende o ocaso ata as 12 horas da noite ou mentras que o establecemento permaneza aberto ao público en función da súa actividade e de conformidade cos horarios legalmente establecidos, agás as cruces das oficinas de farmacia, que poderán permanecer encendidas as 24 horas do día. Non obstante, o Alcalde poderá establecer un horario diferente para zonas ou emprazamentos concretos.

Os soportes publicitarios instalados en edificios, obras en soares e terreos sen uso, que conten con iluminación, agás os soportes ríxidos con iluminación dixital -sistema de diodos emisores de luz ou outros semellantes-, poderán manterse encendidos nos seguintes horarios:

a) No período comprendido dende o 1 de novembro ata o 31 de marzo –período invernal–, dende as 7 horas da mañá ata a saída do sol e dende o ocaso ata as 23 horas da noite.

b) No período comprendido dende o 1 de abril ata o 31 de outubro -período estival-, dende as 6 da mañá ata a saída do sol orto e dende o ocaso ata as 24 horas da noite. No suposto de que se produxesen molestias derivadas da iluminación o horario de funcionamento quedará reducido ao establecido para o período invernal.

2.2. Fíxanse as seguintes condicións da iluminación para os soportes con iluminación:

a) A instalación eléctrica cumprirá as determinacións establecidas polo Reglamento electrotécnico para baixa tensión, aprobado polo Real decreto 842/2002, de 2 de agosto.

b) Non se permitirá a iluminación de soportes publicitarios utilizando enerxía producida por calquer grupo autónomo de combustión interna. Empregaranse, sempre que a instalación o permita, dispositivos de aforro enerxético e fontes de enerxía renovables.

c) A iluminación proxectada, sobre calquer tipo de soporte, deberá ter sempre unha orientación descendente cunha sola liña de proxectores na parte superior. A proxección de luz no poderá sobrepasar os límites da superficie publicitaria e terá un efecto de desvanecimento, sen que poida proxectarse directamente sobre a superficie a iluminar.

d) Enténdese por luz oblicua calquer proxección inclinada de luz que poida incidir nos ocos das fiestras. Enténdese por luz recta aquela cuio ángulo de incidencia sobre o plano de fachada enfrentado é maior o igual a 75º.

e) Utilizaranse preferentemente luminarias non contaminantes e lámparas eficientes de baixo consumo.

2.3. A luminancia máxima dos soportes publicitarios e dos elementos de identificación de actividades, limitaranse en función do tamaño da superficie luminosa dacordo cos valores fixados na seguinte táboa:

Luminancia máxima en superficies luminosas
Superficie luminosa en m2 Luminancia en cd/m2
Menor de 0,5 m2 1.000 cd/m2
0,5 < S < 2 m2 800 cd/m2
2 < S< 10 m2 600 cd/m2
Maior de 10 m2 400 cd/m2

2.4. Aos soportes con tecnoloxía de iluminación dixital -sistema de diodos emisores de luz ou outros semellantes- aplicaráselles o seguinte réxime:

a) Poderán manter a conexión a súa fonte de enerxía durante as horas diurnas –dende a saída do sol ata o ocaso–, debendo cumprir co horario de encendido inicial e apagado final establecido no apartado 2.1, sen superar os valores de luminancia máxima durante as horas nocturnas.

b) A orientación da luz sempre será descendente para evitar a contaminación lumínica. Na licencia fixaranse as condicións técnicas e as do horario de cada instalación.

c) No suposto de que os mensaxes publicitarios transmitidos mediante imaxes poidan afectar ao tráfico rodado será preceptivo o informe favorable do servicio municipal competente en materia de mobilidade.

Artigo 9. Publicidade en áreas ou inmobles protexidos.

Toda actuación que afecte a elementos catalogados ou áreas declaradas de interese histórico ou artístico deberá poñer especial énfase para a súa integración no ambiente urbano, a súa correcta harmonización coa contorna e a ausencia de interferencias na contemplación do ben protexido, tendo en conta o exposto no artigo 19 da Lei de patrimonio histórico español. Porase especial atención no respecto aos valores paisaxísticos, así como no mantemento das liñas compositivas dos edificios sen que poidan chegar a ocultarse os seus elementos decorativos e ornamentais.

De maneira xeral, prohíbese a publicidade nos monumentos declarados de interese cultural e nas súas contornas de protección, nas que só se permitirá a rotulación considerada non publicitaria.

CAPÍTULO 2. CATEGORÍAS E MODALIDADES DOS ELEMENTOS PUBLICITARIOS

Artigo 10. Categorías.

Establécense as seguintes categorías:

a) Instalacións provisionais: son aquelas que se refiren a acontecementos que suceden nun espazo delimitado de tempo. Así mesmo, os rótulos que se colocan en obras en curso de execución co fin de mostrar a obra, os seus executores, importe e, se é o caso, características principais. Tamén se incluirán neste apartado os carteis anunciadores de acontecementos importantes que se leven a cabo na cidade.

b) Instalacións estables: son aquelas que teñen carácter de permanencia, en sentido de manterse sen perigo de cambiar, caer ou desaparecer.

b.1) Instalacións publicitarias: correspóndense cos carteis ou rótulos anunciadores de actividades con finalidade publicitaria. Neste nivel existen múltiples tipos e correspóndense cos que se sitúan nos distintos elementos de mobiliario urbano, distinguindo entre:

– Os de carácter público.

– Os de carácter privado.

b.2) Instalacións non publicitarias: correspondentes aos rótulos que sirvan para indicar a denominación social de persoas físicas ou xurídicas ou o exercicio da actividade mercantil, industrial ou profesional, e que non teñan finalidade estritamente publicitaria.

c) Rótulos móbiles: por último convén reseñar as instalacións publicitarias que aparecen en soportes movibles durante o horario comercial e que se colocan habitualmente en espazos públicos, prazas e beirarrúas, retirándose nas horas de descanso, en actividades relacionadas co turismo, e que poden supoñer unha agresión no ámbito do Plan especial da cidade histórica ou en inmobles catalogados.

CAPÍTULO 3. LOCALIZACIÓN

Artigo 11. Localizacións.

As diferentes modalidades de instalacións publicitarias referidas con anterioridade estarán permitidas en función do lugar onde se coloquen de acordo co seguinte criterio:

– Provisionais: en todo o ámbito de aplicación da ordenanza.

– Estables publicitarias: prohíbese a publicidade nos monumentos declarados de interese cultural e nas súas contornas de protección, ámbitos nos que só se permitirá la rotulación considerada non publicitaria.

– Estables non publicitarios: en todo o ámbito de aplicación da ordenanza e de acordo coas condicións expresadas na Lei do patrimonio referidas aos bens de interese cultural e contornas de protección.

– Móbiles: prohíbese a súa instalación en espazos públicos en todo o ámbito de aplicación do Plan especial de protección da cidade histórica ou en locais situados en inmobles catalogados.

TÍTULO SEGUNDO. CARACTERÍSTICAS DOS ELEMENTOS PUBLICITARIOS

CAPÍTULO 1. COLGADURAS EVENTUAIS E OUTROS SOPORTES NON RÍXIDOS

Artigo 12. Definición.

Son instalacións publicitarias referidas exclusivamente a eventos ou actos importantes que se desenvolvan na cidade.

Artigo 13. Localización.

Estes elementos só poderán instalarse nos seguintes lugares e coas condicións que se especifican:

a) Só serán autorizables incluídas nos ocos arquitectónicos das fachadas ou sobre as superficies planas cegas de fachadas que non tapen elementos ornamentais de edificios públicos tales como museos, bibliotecas ou análogos, con independencia do seu nivel de catalogación, que poderán publicitar as súas exhibicións ou actividades temporais mediante a instalación de soportes non ríxidos, como bandeirolas paralelas á fachada, executadas en tea ou materiais análogos. Para a concesión destas autorizacións esixirase documentación gráfica específica adaptada ao edificio e á súa contorna.

b) Situaranse dentro do límite material da fachada do edificio, non poderán ocupar máis da décima parte da fachada e cunha superficie máxima de 3 m2, respectando a súa composición e imaxe e debendo recuar 1 m dos predios lindeiros. Non se permitirán instalacións perpendiculares á fachada. Non se permitirán tampouco saíntes ou voos desde o plano de fachada.

c) Poderase variar esta dimensión para proxectos de carácter singular e logo da presentación do proxecto técnico correspondente.

Artigo 14. Características materiais.

Realizaranse en instalacións de carácter efémero, sobre teas, lonas ou similares, incluso sobre plásticos non ríxidos, sempre que sexan con textura mate (non brillante). A forma deberá ser rectangular, adaptándose á linguaxe arquitectónica do edificio, sen tapar elementos ornamentais como cornixas ou impostas.

Queda prohibida a utilización desta modalidade de instalacións coa finalidade principal de exhibición de publicidade comercial. Os patrocinadores dos actos publicitados terán reservada unha área máxima do 25% da superficie total da colgadura, que se disporá na súa franxa inferior.

CAPÍTULO 2. RÓTULOS DE NEGOCIOS INMOBILIARIOS E OBRAS EN CONSTRUCIÓN

Artigo 15. Definición.

Son instalacións publicitarias cuxa finalidade é indicar a denominación social de persoas físicas ou xurídicas que teñan título legal suficiente sobre elas ou dar a coñecer a clase de obra de que se trata, os seus executores, etc. Non poderán sobresaír do plano do valo ou da estada autorizados na licenza e rexeranse polas especificacións da ficha técnica correspondente.

Artigo 16. Características de rótulos de negocios inmobiliarios.

A publicidade de promoción inmobiliaria e de venda de edificios poderase realizar mediante un único cartel cuxa dimensións non pasarán de 100 por 100 cm. Realizarase en materiais non ríxidos, como lonas, teas, fibras ou plásticos mate. A mensaxe só poderá consistir na información relativa ao logotipo da axencia, o teléfono de contacto e o obxecto do anuncio. Situarase nos ocos arquitectónicos do local ou edificio en cuestión.

Os sistemas de fixación de carteis con adhesivos deben permitir a doada retirada, sen deixar restos adheridos á fachada nin deteriorala, evitándose a imprimación de colas directamente sobre o paramento.

Artigo 17. Rótulos de obra.

En toda obra de construción, edificación ou urbanización, será preceptiva a colocación dun rótulo con dimensións e características descritas nas fichas anexas, que será visible desde a vía pública e no que se incluíra o número e a data da licenza urbanística ou da orde de execución. De tratarse dunha obra pública exenta desta, incluirá os datos do acordo de aprobación do correspondente proxecto, así como os referentes ao promotor, técnicos, contrata e subcontrata se as houbese. Nas obras públicas poderá incluírse asemade o importe do investimento.

Serán instalacións publicitarias ríxidas e duradeiras, non deteriorables durante o prazo de execución das obras. En caso de acaroarse á fachada, a forma deberá ser rectangular, adaptándose á linguaxe arquitectónica do edificio, sen tapar elementos ornamentais como cornixas o impostas. As súas dimensións serán de 1,5 m por 1 m, de cor branca con letras en negro e un tamaño mínimo de 6 cm. Non se poderán dispoñer de forma perpendicular á fachada.

En casos de derruba de fachada, ou de realización de obras en soares ou espazos urbanos, tales como rúas, prazas, parques e xardíns, permitirase a instalación de soportes exentos. En caso de situarse diante da fachada ou soar, a forma deberá ser rectangular, fixada sobre dous soportes, cunhas dimensións máximas autorizables de 150 cm. Situaranse de maneira que non entorpezan o paso de peóns nin de vehículos nin obstaculicen as vistas.

Retiraranse inmediatamente cando finalice a obra, é dicir á sinatura da acta de recepción ou ao outorgar o final de obra. Deberán contar con licenza municipal para a súa instalación.

Artigo 18. Lonas sobre estadas en edificios en obras.

As lonas que cobren as estadas dos edificios en construción ou reforma poderán contar con publicidade fóra do ámbito do Plan especial da cidade histórica ou de edificios catalogados. Neste caso deberán solicitar previamente licenza e aboar as pertinentes taxas.

No ámbito do Plan especial da cidade histórica ou en caso de edificios catalogados esta publicidade só poderá ser institucional ou de eventos culturais logo da solicitude, se é o caso, da pertinente licenza municipal.

CAPÍTULO 3. CARTEIS NO MOBILIARIO URBANO. ANUNCIOS PUBLICITARIOS

Artigo 19. Definición.

É a instalación publicitaria en que a mensaxe se desenvolve mediante sistemas de reprodución gráfica sobre papel ou outros materiais de escasa consistencia e curta duración e que require para a súa exhibición un elemento de apoio material.

Esta modalidade publicitaria só se autorizará no mobiliario urbano que admita superficies destinadas a esta finalidade, tal como marquesiñas de protección das paradas de autobuses, cabinas telefónicas, paneis de información e calquera outro elemento similar aos anteriores ou naqueles elementos especialmente deseñados para isto.

As pantallas de publicidade fixa ou as de publicidade variable, que son as instalacións publicitarias nas cales a mensaxe variable se realiza por medios mecánicos ou electrónicos, poderanse instalar nos espazos públicos fixados polo Concello.

Artigo 20. Condicións xerais.

1. A instalación de carteis publicitarios no mobiliario urbano de servizo público, como marquesiñas de autobuses, cabinas telefónicas ou báculos de alumeado público, autorizarase mediante a preceptiva licenza municipal.

2. A actividade publicitaria nas pantallas de publicidade fixa ou variable situadas na vía pública só se poderá autorizar mediante concesión administrativa suxeita aos pregos de condicións, agás no mobiliario urbano de servizo público, como marquesiñas de autobuses, cabinas telefónicas ou báculos de alumeado público, que se poderá autorizar mediante licenza.

3. Os pregos de condicións determinarán, ademais do deseño, dimensións, características, lugares de instalación e outras condicións que en cada caso procedan, as porcentaxes de reserva de espazo ou de tempo que terán que quedar ao dispor do Concello para os avisos ou anuncios de publicidade institucional que considere convenientes.

CAPÍTULO 4. RÓTULOS EN BANDEIROLA RÍXIDOS OU FLEXIBLES

Artigo 21. Definición.

Enténdese por bandeirola os anuncios de establecementos perpendiculares ao plano de fachada.

Poderán ser autorizados polo Concello logo da solicitude acompañada dun deseño que indique dimensións, forma, cor, material e sistema de ancoraxe.

Artigo 22. Localización.

Só poderán colocarse a unha altura mínima sobre a rasante oficial de 2,25 m, cun saínte máximo de 80 cm. No ámbito do Plan especial da cidade histórica e en edificios catalogados a súa dimensión vertical máxima será de cincuenta centímetros 50 cm.

En rúas cuxo ancho sexa menor de cinco metros 5 m, ou en ausencia de beirarrúas prohibiranse absolutamente, salvo que a devandita vía teña carácter peonil.

Poderán situarse en andares altos ou na cuberta de edificios de propiedade única ou destinados a un único uso (hoteis, naves, edificios comerciais, etc.).

No ámbito do Plan especial da cidade histórica prohíbese calquera tipo de rótulo, anuncio ou bandeirola en andares distintos ao baixo salvo no caso de edificios institucionais.

Artigo 23. Características materiais dos rótulos en bandeirola ríxidos no ámbito do Plan especial da cidade histórica e edificios catalogados.

En caso de se incluír unha placa para a colocación do rótulo ou outro elemento gráfico, esta poderá ser metálica esmaltada ou lacada, en ferro, latón ou bronce, de metacrilato ou vidro de seguridade, madeira ou outros materiais acordes.

Prohíbense expresamente os rótulos en bandeirola de plástico e os luminosos. Os rótulos en bandeirola tampouco poderán ser iluminados con focos exteriores.

Os rótulos en bandeirola neste ámbito terán un deseño e unhas cores coidados, buscando a súa integración na contorna e a súa calidade, que será valorada en cada caso pola Comisión Asesora do Patrimonio Histórico que poderá emitir un informe desfavorable á súa autorización por razóns estéticas.

Artigo 24. Características materiais dos rótulos en bandeirola ríxidos fóra do ámbito do Plan especial da cidade histórica ou edificios catalogados.

Poderán ser fabricados nos materiais citados no artigo anterior, ou en plástico ou outros metais distintos dos mencionados, podendo contar con iluminación interna ou con focos exteriores. A iluminación nestes casos poderá contar con efectos de luz, movemento ou intermitencias.

Artigo 25. Características materiais dos rótulos en bandeirolas flexibles en calquera ámbito.

Poderanse instalar rótulos en bandeirola realizados en lonas e materiais téxtiles que se axusten ás características do artigo 23 e suxeitados á fachada do establecemento tanto pola súa parte superior como pola súa parte inferior.

O deseño e cores desta clase de rótulos no ámbito do Plan especial da cidade histórica e inmobles catalogados buscarán a calidade e a súa integración na contorna, o que será valorado pola Comisión Asesora do Patrimonio Histórico, que poderá emitir un informe desfavorable á súa autorización por razóns estéticas.

No ámbito da cidade histórica ou en inmobles catalogados, os soportes metálicos destes rótulos serán en bronce, latón ou ferro. Fóra destes ámbitos estes rótulos poderán ser tamén de teas plastificadas e os seus soportes poderán ser doutros materiais.

Artigo 26. Publicidade de marcas comerciais.

Queda prohibida a utilización desta modalidade de instalacións como soportes publicitarios exclusivos das marcas comerciais, é dicir, cando a superficie ocupada polo logotipo ou marca comercial rebase o 25% da superficie dispoñible total do rótulo en bandeirola.

CAPÍTULO 5. RÓTULOS DE ESTABLECEMENTOS ACAROADOS Á FACHADA

Artigo 27. Definición.

É aquela instalación non publicitaria alusiva á actividade e denominación do establecemento alí situado, razón social así como delegación ou servizo oficial que represente e que non se sitúa acaroado ou paralelo á fachada do establecemento.

Artigo 28. Localización de rótulos no ámbito do Plan especial da cidade histórica e inmobles catalogados.

Autorízanse os seguintes tipos de rótulos de locais comerciais en andar baixo, logo da solicitude acompañada dun deseño que indique dimensións, forma, cor, material e sistema de ancoraxe nas seguintes localizacións:

a) Nunha franxa encaixada baixo o lintel do oco de fachada, remetida respecto á cara exterior do recercado ou do muro. Esta franxa ou banda non poderá ter unha anchura superior a 0,50 m.

b) En placas acaroadas aos muros de fachada.

Artigo 29. Características materiais no ámbito do Plan especial da cidade histórica ou inmobles catalogados.

1. Os rótulos colocados baixo o lintel do oco da porta do establecemento poderán executarse en madeira pintada, chapa metálica, bronce, latón ou ferro, esmaltado ou lacado, vidro, metacrilato ou pedra. Tanto o material como o deseño será acorde co edificio e a contorna inmediata, prohibíndose explicitamente outros materiais plásticos, o aceiro inoxidable, o aluminio ou acabados metalizados brillantes.

O rótulo coa denominación do establecemento, actividade ou outros aspectos inscribirase nesa franxa, podendo executarse mediante letras en relevo de bronce ou latón, gravadas ou pintadas sobre vidro, formadas en platina, gravadas en baixo relevo ou outras solucións acordes coa contorna. Usarase a cor baixo o criterio xeral de sobriedade e sinxeleza. Non poderán ter iluminación externa nin focos exteriores.

En casos particulares poderán autorizarse rótulos de letras soltas en ferro forxado, latón ou bronce.

En calquera caso terán que obter o informe favorable da Comisión Asesora do Patrimonio Histórico.

2. As placas acaroadas a muros de fachada terán unha forma acorde coa composición desta e non poderán ter unha anchura superior a 2/3 da anchura do machón, nin unha altura superior a 1/3 da súa altura. Estarán separadas da cara exterior do machón cando menos 2,5 cm e suxeitaranse a el mediante grampas ou patillas.

As placas poderán ser de metacrilato ou de vidro transparente, translúcido ou opaco, tanto liso como gravado; de chapa metálica esmaltada o lacada en bronce, latón ou ferro; de pedra ou de madeira. Prohíbense outros materiais plásticos, o aceiro inoxidable, o aluminio e outros acabados metalizados brillantes. Non poderán dispor de iluminación interna ou de focos exteriores. Os escaparates tampouco poderán ter lámpadas fluorescentes de cor.

Poderán autorizarse rótulos de letras soltas en ferro forxado, latón ou bronce colocados na fachada do edificio sen iluminación de ningunha clase.

En calquera caso terán que obter o informe favorable da Comisión Asesora do Patrimonio Histórico.

CAPÍTULO 6. RÓTULOS EN TOLDOS

Artigo 30. Definición.

Recibe esta denominación a instalación non publicitaria constituída por unha mensaxe nun toldo. Defínese por toldo, aquel elemento saínte respecto do plano de fachada e ancorado a ela, colocado exclusivamente en terrazas e/ou en ocos para protección do sol ou da choiva, constituído por unha estrutura encartable, en ningún caso fixa ou ríxida, revestida de lona ou tecidos similares.

Artigo 31. Características xerais dos toldos.

Os toldos móbiles estarán situados a unha altura mínima sobre a rasante da beirarrúa de 225 cm en todos os seus puntos, incluso os de estrutura. O seu saínte respecto á aliñación exterior non poderá ser superior ao ancho da beirarrúa menos 60 cm, sen sobrepasar os 3 m, e respectando en todo caso o arborado existente. Os toldos fixos axeitaranse ás características establecidas no artigo 126, parágrafo 5º do PXOM.

No ámbito da cidade histórica haberá que se ater ao disposto no Plan especial da cidade histórica.

Artigo 32. Situación da mensaxe publicitaria.

Polo xeral non se permite a publicidade nos toldos e só figurará neles o nome do establecemento.

CAPÍTULO 7. PLACAS DE IDENTIFICACIÓN

Artigo 33. Definición.

Son aquelas instalacións constituídas por un soporte ríxido, xeralmente rectangular, plano e sen releve, realizado en materiais nobres e acaroado á edificación, con carácter informativo das actividades que se desenvolven nela.

Artigo 34. Situación e disposición.

Só serán autorizables no andar baixo da edificación e coas condicións que a seguir se expresan:

Situaranse a carón da porta principal da edificación. No caso de existir varias placas deberanse colocar en vertical, formando un conxunto harmónico.

Non se poderán fixar sobre portas, portóns e polo xeral carpinterías protexidas ou con valor intrínseco.

Non se situarán por encima da altura do lintel do oco arquitectónico de acceso ao edificio ou local, nin por debaixo de 1, 2 m medidos desde o nivel do chan do citado acceso.

Artigo 35. Características xerais.

Non se aceptará máis dunha placa por oficina ou establecemento, nin a repetición de mensaxes.

No poderán utilizarse como propaganda de produtos e marcas comerciais, salvo os logotipos identificativos da actividade.

Non se autorizarán placas luminosas, iluminadas ou reflectantes.

Artigo 36. Características materiais.

As placas de identificación deberán estar fabricadas nun único material metálico, preferentemente bronce, e tamén se poderán autorizar en madeira, pedra ou en metacrilato.

Os directorios, que se permitirán fóra do ámbito do Plan especial da cidade histórica ou de inmobles catalogados, serán de tal forma que permitan a integración modular das placas. Compoñeranse dun marco ou bastidor de fixación ao soporte de tubo de aceiro galvanizado de 2,5 por 3,5 cm, oculto, sobre o que se dispoñerán as placas e o seu cerco de remate e fixación, cun canto máximo de 4 centímetros realizado en aceiro inoxidable raspado, con fixación oculta ao soporte mediante parafusos.

Cando fagan referencia a entidades ou profesionais, a súa dimensión máxima será de 30 cm.

Cando se trate de institucións públicas ou entidades de servizo público a súa dimensión máxima será de 60 cm de lado.

CAPÍTULO 8. MONÓLITOS INSTITUCIONAIS, FITOS COMERCIAIS E POSTES DE PUBLICIDADE

Artigo 37. Características xerais dos monólitos institucionais e dos fitos comerciais.

En edificios de uso exclusivo non residencial poderanse instalar fitos comerciais ou monólitos institucionais identificativos no espazo libre de parcela, dentro da aliñación oficial. A súa altura será de 1/2 da altura del edificio, cun máximo de doce metros (12 metros).

O seu deseño e composición deberán integrarse no proxecto de edificación sen que a súa instalación poida supoñer, en ningún caso, un perigo para as instalacións e edificios existentes na propia parcela, para as edificacións lindeiras ou para as vías de circulación de vehículos.

Artigo 38. Postes de publicidade.

Poderanse instalar postes de publicidade en solos de titularidade municipal mediante concesión administrativa suxeita aos pregos de condicións.

Os pregos de condicións determinarán o deseño, dimensións, características, lugares de instalación e outras condicións que en cada caso procedan.

CAPÍTULO 9. RÓTULOS DE PUBLICIDADE NA CIMEIRA DE EDIFICIOS

Artigo 39. Ámbito de aplicación.

Admítese a colocación de rótulos de publicidade na cimeira de edificios fóra do ámbito do Plan especial da cidade histórica, do perímetro azul de protección ou de edificios catalogados.

Artigo 40. Características xerais.

1. Só se autorizará un rótulo de publicidade cunha mensaxe publicitaria en cada edificio, que se poderá emitir con efectos visuais, debendo cumprir coa normativa sobre balizamento para navegación aérea.

2. As superficies publicitarias na cimeira de edificios poderán estar construídas con elementos soltos -letras e logotipos- ou ben estar estes elementos situados sobre un soporte. Respectarán a estética do predio sobre o que se sitúen así como a da contorna e a perspectiva desde a vía pública, coidando especialmente a súa configuración cando non estean iluminadas. Deberase minimizar o impacto dos elementos de ancoraxe e suxeición.

3. Só poderá instalarse o soporte publicitario sobre o cume do último andar de cada edificio que cumpra as condicións establecidas no artigo 126, 7.º do Plan xeral de ordeación municipal.

4. Os rótulos deberán cumprir o establecido no artigo 8, parágrafo 2.º desta ordenanza.

Artigo 41. Condiciones da instalación.

1. A posición e dimensións dos rótulos publicitarios axustaranse ás seguintes condicións:

a) Deberán recuarse como mínimo medio metro desde o plano de fachada.

b) Nos edificios entre paredes medianeiras deberán recuarse tres metros destas.

c) A súa altura non poderá exceder do 10% da do edificio cun máximo de tres metros e medio medidos desde a liña de remate do peto de protección ou varanda se estes fosen opacos.

d) A superficie publicitaria total será como máximo de trinta metros cadrados.

e) A iluminación non poderá causar molestias en ningún caso ás vivendas próximas.

f) Considerarase como superficie publicitaria o rectángulo virtual que comprenda a totalidade dos elementos da mensaxe. La superficie opaca do rótulo non poderá sobrepasar o vinte por cen do total da superficie publicitaria.

TÍTULO TERCEIRO

LICENZAS

CAPÍTULO 1. RÉXIME XURÍDICO

Artigo 42. Réxime xurídico.

O réxime xurídico aplicable rexerase polos principios que establece a Lei de réxime xurídico das administracións públicas e do procedemento administrativo común, o Regulamento do procedemento para o exercicio da potestade sancionadora, a normativa urbanística, a lexislación especial e demais disposicións normativas que sexan de aplicación.

Artigo 43. Actos suxeitos a licenza.

Estarán suxeitas a licenza previa municipal, sen prexuízo das autorizacións que fose procedente obter consonte outras lexislacións específicas sectoriais aplicables e de acordo co procedemento ordinario, toda actividade ou instalación publicitaria perceptible desde a vía pública dos elementos descritos no título primeiro.

As desta natureza que se outorguen quedarán suxeitas durante toda a súa vixencia a unha relación permanente coa Administración Municipal, que poderá esixir en cada momento a adopción das medidas pertinentes en defensa do interese público ou a imposición de modificacións que resulten das novas determinacións que se aproben.

Os propietarios ou titulares das instalacións publicitarias deberán mantelas en condicións de seguridade, salubridade e ornato público. O Concello poderá ordenar a execución das medidas necesarias para conservar as condicións mencionadas.

CAPÍTULO 2. PROCEDEMENTO PARA A OBTENCIÓN DA LICENZA

Artigo 44. Tramitación.

1. Para a tramitación do expediente de solicitude de licenza a que se refire esta ordenanza será preceptiva a presentación no Rexistro dunha instancia, segundo o modelo, debidamente cuberta e xuntarlle os documentos requiridos segundo a modalidade de instalación, que poderán ser os seguintes:

a) Proxecto ou documento técnico, integrado por memoria, planos e orzamento.

b) Licenza de apertura ou informe certificado, en caso de locais con declaración responsable ou comunicación previa, do establecemento que se anuncia ou da matrícula do imposto sobre actividades económicas para calquera outra instalación publicitaria non ligada a un establecemento.

c) Licenza do elemento ou espazo da instalación.

d) As solicitudes para instalacións publicitarias en bens de titularidade pública, sexa municipal ou de calquera outra administración, deberán estar acompañadas da autorización emitida pola administración titular para a ocupación con instalacións publicitarias. Así mesmo, no suposto de que o solo sexa de titularidade municipal a licenza outorgarase coa mesma vixencia temporal que a autorización ou concesión administrativa correspondente, sen superar o límite máximo que para cada modalidade se establece.

e) Documentación específica en cada caso: se unha instalación publicitaria constase de máis dunha modalidade, presentarase unha única solicitude do conxunto, englobando e unificando todos os documentos que se precisen polas súas distintas modalidades.

2. Placas: só será preceptivo o documento esixido nos apartados b) e c) deste artigo.

3. Colgaduras e soportes publicitarios non ríxidos:

a) Fotografías actuais a cor e con tamaño 15 x 20 cm da fachada do edificio e do local, de fronte e de perfil.

b) Plano de situación a escala 1:5000.

c) Plano de alzado da fachada do edificio e do local incluíndo a instalación publicitaria, a escala e acoutado.

d) Plano de sección da fachada incluíndo a instalación publicitaria, a beirarrúa e a anchura da rúa, a escala e acoutado.

e) En colgaduras en edificios en construción ou reforma deberá presentarse a licenza de obras.

4. Rótulos de establecementos, rótulos ríxidos de obra, carteis en mobiliario urbano e publicidade en lonas sobre estadas:

a) Fotografías actuais a cor e con tamaño 15 x 20 cm da fachada do edificio e do local, de fronte e de perfil.

b) Plano de situación a escala 1:5000.

c) Proxecto técnico subscrito por facultativo competente, visado polo seu colexio profesional, integrado por memoria, planos e orzamento.

CAPÍTULO 3. VIXENCIA DAS LICENZAS

Artigo 45. Contido da licenza.

O documento de concesión de licenza indicará a modalidade publicitaria, titular, número de elementos, as súas características (dimensións, texto do anuncio, materiais, etc.), condicións do outorgamento, período de vixencia da licenza, data de finalización da vixencia da licenza, para aquelas que estean suxeitas a prazo e, se é o caso, o contido do articulado referido ás infraccións.

Artigo 46. Prazo.

As licenzas suxeitas a esta ordenanza que teñan carácter provisional terán o prazo de vixencia que se marque no seu outorgamento, prorrogable en supostos de ampliación da actividade á que sirvan.

As licenzas suxeitas a esta ordenanza que teñan carácter estable terán vixencia mentres subsista a actividade á que sirvan.

Artigo 47. Prazo de execución.

A instalación do anuncio deberá executarse no prazo de tres meses desde a concesión de licenza, transcorridos os cales procederá a súa caducidade.

Artigo 48. Retirada da instalación.

Transcorrido o período de vixencia da licenza, a contar desde a data do acordo de outorgamento, sen que medie prórroga, quedará sen efecto, debendo o titular retirar pola súa conta a instalación. Esta circunstancia poderá facerse constar no documento de outorgamento da licenza.

En caso de que o titular non retire a instalación o Concello poderá retirala.

CAPÍTULO 4. PRÓRROGA DAS LICENZAS

Artigo 49. Prórroga de licenzas.

As licenzas concedidas ao abeiro do disposto nesta ordenanza poderán ser prorrogadas pola Administración por solicitude do titular. Esta solicitude de prórroga deberá formularse cando menos un mes antes do vencemento da licenza concedida.

A prórroga outorgarase sempre que non varíen as condiciones existentes no momento do seu outorgamento inicial e a súa vixencia será a mesma que a da licenza que a precede, a contar desde a data de finalización da vixencia anterior.

Xunto coa solicitude deberase achegar a seguinte documentación:

1. Para a prórroga de calquera instalación na cal lle fora requirida documentación técnica, deberá presentarse proxecto ou documento técnico no que se acredite que a instalación publicitaria se axusta á licenza outorgada e se certifique a solidez e estabilidade do conxunto, así como o cumprimento das condicións estéticas previstas no proxecto inicial ou prescritas na licenza.

2. En todas as modalidades precisaranse fotografías actuais a cor e con tamaño 15 x 20 cm, de fronte e de perfil, nas cales se aprecie con claridade o estado do espazo da instalación e da propia instalación publicitaria.

3. Acreditación do pagamento da prima do seguro de responsabilidade civil esixido para a concesión da licenza, se é o caso.

4. No suposto de venda ou aluguer de locais deberá presentar, xunto coa solicitude de prórroga a copia da licenza de obra concedida e o certificado final de obra, se é o caso.

A prórroga entenderase automaticamente concedida transcorrido o prazo de tres meses desde a súa solicitude, salvo que se requirira a emenda de deficiencias e estas non fosen resoltas antes de finalizar o prazo de vixencia.

En caso de no ser presentados os documentos necesarios para a prórroga e/ou emendadas as deficiencias no prazo sinalado, a licenza quedará automaticamente sen vixencia.

CAPÍTULO 5. TRANSMISIBILIDADE DAS LICENZAS

Artigo 50. Transmisibilidade das licenzas.

As licenzas serán transmisibles a terceiros sempre que a transmisión sexa autorizada pola Administración logo do pedimento por escrito do titular transmitente, salvo que no seu outorgamento se dispoña a non transmisibilidade.

O antigo e o novo titular deberán comunicalo por escrito ao Concello xuntando a documentación correspondente, sen o cal quedarán ambos suxeitos ás responsabilidades derivadas da actuación amparada pola licenza.

TÍTULO CUARTO

MEDIDAS DISCIPLINARIAS

CAPÍTULO 1. INFRACCIÓNS

Artigo 51. Definición.

Constituirán infraccións contra esta ordenanza as accións ou omisións que vulneren as prescricións contidas nela e na normativa urbanística que corresponda aplicar.

Artigo 52. Responsables.

Das infraccións contra esta ordenanza serán responsables:

1. A empresa publicitaria titular da instalación.

2. O beneficiario da mensaxe.

3. O titular ou, se é o caso, o ocupante do espazo ou elemento en que se efectuase a instalación.

Artigo 53. Sancións.

Toda infracción contra esta ordenanza levará consigo a imposición de sancións aos responsables así como a obriga de resarcimento de danos e de indemnización das perdas a cargo destes, todo isto con independencia das medidas previstas no capítulo IV deste título.

Artigo 54. Tipos de infraccións.

Clasifícanse segundo a gravidade en leves e graves.

1. Conceptuaranse como infraccións leves aquelas nas que no procedemento sancionador se demostre a escasa entidade do dano producido aos intereses xerais e aquelas que non teñan o carácter de graves.

2. Conceptuaranse como infraccións graves:

a) Efectuar as instalacións carecendo da licenza municipal.

b) Non axustarse á licenza concedida nin á normativa reguladora.

c) Non manter a instalación publicitaria nas debidas condicións de seguridade.

d) Non manter a instalación publicitaria nas debidas condicións de ornato, incidindo negativamente dunha forma manifesta na contorna.

Artigo 55. Atenuantes da responsabilidade.

Considerarase circunstancia atenuante da responsabilidade dos autores dunha infracción que o responsable procedese á legalización, rectificación correspondente e/ou, se fose o caso, á retirada da instalación publicitaria antes da iniciación da actuación sancionadora.

Artigo 56. Agravantes da responsabilidade.

Consideraranse circunstancias agravantes da responsabilidade dos autores dunha infracción:

1. Alterar os supostos de modo que presuntamente lexitimasen a actuación ou falsificar os documentos nos que se acredita o fundamento legal para a obtención da licenza.

2. Reiterar ou reincidir.

3. A acción que tivese como efecto danos ou perdas a outros particulares ou ao patrimonio histórico.

Artigo 57. Prescrición das infraccións.

1. As infraccións nas que se incorra por incumprimento desta ordenanza consideraranse derivadas dunha actividade continuada e o seu prazo de prescrición comezará desde a finalización da actividade ou desde o último acto con que a infracción quede consumada, que para estes efectos será cando sexa retirada a instalación publicitaria.

2. As infraccións leves prescribirán pasado un ano e as graves prescribirán aos catro anos.

CAPÍTULO 2. REGRAS PARA DETERMINAR A CONTÍA DAS SANCIÓNS

Artigo 58. Contía das sancións.

Serán sancionados con multas do 1 ao 5% do valor da instalación os que a executasen sen licenza, cando a instalación sexa legalizable.

Cando as instalacións publicitarias non sexan legalizables, sancionarase aos seus responsables con multa do 10 ao 20% do valor das medidas necesarias para restituír a realidade física alterada.

A contía da sanción reducirase ou aumentarase en función dos atenuantes ou agravantes que sexan de aplicación.

Artigo 59. Sancións a varios responsables.

As sancións que se impoñan aos distintos suxeitos como consecuencia dunha mesma infracción terán entre si carácter independente.

Artigo 60. Existencia de beneficio económico.

En ningún caso a infracción urbanística pode supoñer un beneficio económico para o infractor. Cando a suma da sanción imposta e do custo das actuacións de restitución dos bens ao seu primitivo estado dea como resultado unha cantidade inferior ao dito beneficio, incrementarase a contía da sanción ata alcanzar o seu montante.

Artigo 61. Prescrición das sancións.

O prazo de prescrición das sancións comezará a contarse desde o día seguinte a aquel en que adquiriu firmeza a resolución pola que se impón a sanción.

Interromperá a prescrición a iniciación, con coñecemento do interesado, do procedemento de execución, volvendo a transcorrer o prazo se aquel está paralizado durante máis dun mes por causa non imputable ao infractor.

As sancións impostas por faltas graves prescribirán aos dous anos e as impostas por faltas leves ao ano.

Artigo 62. Recoñecemento de responsabilidade polo infractor.

Iniciado un procedemento, se o infractor recoñece a súa responsabilidade, poderase resolver coa imposición da sanción que proceda.

O pagamento voluntario por parte do imputado, en calquera momento anterior á resolución poñerá fin ao procedemento, sen prexuízo da posibilidade de interpoñer os recursos que procedan.

CAPÍTULO 3. PERDA DE EFICACIA, REVOGACIÓN E NULIDADE DA LICENZA

Artigo 63. Revogación ou anulación das licenzas.

1. As licenzas quedarán sen efecto se se incumpren as condicións a que están subordinadas ou se transcorreu a súa vixencia.

2. Procederá a revogación das licenzas:

a) Cando desaparezan as circunstancias que motivaron o seu outorgamento.

b) Cando sobreveñan outras que, de existiren á sazón, xustificarían a denegación.

c) Cando se adopten novos criterios de apreciación.

3. Poderán ser anuladas as licenzas cando resulten outorgadas erroneamente.

Nos supostos 2.c) e 3) procederá o pedimento de indemnización á vista do réxime previsto no Regulamento de servizos das corporacións locais.

CAPÍTULO 4. PROTECCIÓN DA LEGALIDADE

Artigo 64. Instalacións executadas sen licenza ou sen aterse á licenza.

1. Cando algunhas das instalacións publicitarias descritas nesta ordenanza se realizasen sen licenza ou en contra das súas determinacións e sexan legalizables consonte o que prescribe, o interesado deberá solicitar a licenza ou axustar a instalación á xa concedida no prazo de dous meses, unha vez requirido para facelo por esta Administración.

En defecto de solicitude de licenza o cando esta no poida concederse por desconformidade coa ordenación vixente, procederase a impedir definitivamente a devandita actividade, ordenando a retirada das instalacións de acordo coa normativa vixente.

2. Cando as instalacións publicitarias non sexan legalizables consonte esta ordenanza, procederase igualmente a impedir con carácter definitivo a dita actividade, logo da audiencia aos interesados ao abeiro da normativa de procedemento vixente.

Artigo 65. Ordes de retirada.

As ordes de retirada de calquera instalación publicitaria terán que ser cumpridas polos responsables no prazo fixado na resolución adoptada.

CAPÍTULO 5. ACCIÓN SUBSTITUTORIA

Artigo 66. Execución.

Ordenada a retirada das instalacións, en caso de incumprimento por parte do seu responsable no prazo indicado, a Administración poderá executar a retirada subsidiaria das instalacións publicitarias afectadas. Na retirada practicarase unha dilixencia facendo constar o nome e apelidos do propietario ou titular, do seu documento de identidade e/ou a razón social se se trata dunha empresa, domicilio deste/a, rúa e número onde se realizou a retirada e o tipo de elemento retirado, facilitando una copia ao interesado sempre que este estea presente na execución subsidiaria.

Artigo 67. Elementos retirados.

Realizada a execución ou reposición subsidiaria, concederase aos titulares dos elementos un prazo de dez días para que presenten escrito no que manifesten a súa vontade expresa de facerse cargo dos elementos retirados mediante a súa recollida dos almacéns municipais no día e hora que se fixe. Apercibiráselles de que se transcorre o prazo referido e non se manifesta esa vontade de forma expresa, entenderase que o interesado renuncia á recuperación dos ditos elementos, facultando a esta Administración a dispoñer deles para o seu traslado ao vertedoiro autorizado para a súa reciclaxe.

Artigo 68. Instalacións sen licenza sobre solo público.

As instalacións publicitarias sen licenza sobre solo público, de carácter demanial ou patrimonial, no necesitarán requirimento previo e serán retiradas polos servizos municipais con repercusión dos gastos ao interesado.

Artigo 69. Gastos da acción substitutoria.

A acción substitutoria por parte da Administración suporá a repercusión dos gastos por execución e almacenaxe ao responsable das instalacións.

Os elementos trasladados aos almacéns municipais producirán o deber de pagamento dunha taxa de almacenaxe de 3,61 euros por metro cadrado ou fracción de ocupación, cun custo mínimo de 36,06 euros. Estes prezos serán renovados anualmente por acordo do Pleno do Concello.

Os gastos que ocasione a recollida dos elementos por parte do seu titular correrán pola súa conta.

Disposición derrogatoria.

Quedan derogadas cantas normas de igual ou inferior rango se opoñan ao disposto nesta ordenanza.

Disposición final.

Esta ordenanza entrará en vigor transcorrido un mes desde a súa publicación íntegra no Boletín Oficial da Provincia.”

Santiago de Compostela, 3 de maio de 2012.

A Concelleira delegada de Urbanismo, Vivenda, Rehabilitación e Cidade Histórica

Asdo.: María Pardo Valdés

…………………………

Los vecinos queremos paz nocturna

Somos un grupo de vecinos compostelanos unidos con el objetivo de defender nuestro derecho al descanso nocturno y a tener una ciudad habitable. Este derecho está reconocido no solamente en las ordenanzas municipales sino también en la normativa europea y en los tribunales españoles con sentencias firmes.

El ruido nocturno impide el descanso y causa graves daños en la salud. Si se encuentra afectado por las consecuencias de la movida nocturna o del botellón, o quiere solidarizarse con esta causa, coloque una sábana, un pañuelo o un trapo de color blanco en la ventana en señal de que necesita PAZ NOCTURNA.

“LOS VECINOS QUEREMOS PAZ NOCTURNA”.

Nosotros los colgaremos el lunes 14 de febrero de 2011 a partir de las 20,00 h y lo mantendremos hasta que las autoridades actúen en consecuencia.

Muchas gracias por colaborar

Foto de vecinos de Murcia que colgaron sus sábanas en la ventana contra el ruido nocturno.

Para los afectados por el ruido

A todos los afectados por el ruido del botellón, movida y locales infractores incumpliendo horario y licencia: Cuando no podais dormir llamad a la Policia Local 092 y animaos a denunciar.

La estrategia del Concello es minimizar el problema  ¡ ¡ ¡ Solo hubo ocho denuncias en tres meses ¡ ¡ ¡ Pues informemos al Concello de lo obvio, que en esta ciudad de miercoles a sábado no hay quien duerma, por lo tanto no hay quien viva. La Concelleira minimiza lo que pasa en Alfredo Brañas, República Argentina, Algalias, Entremuros, Conga… pues denunciemos para que se enteren.

Cada afectado además de llamar por teléfono a la Policía Local 092, después debe enviar queja por escrito del problema que padece, para ello puede elegir:

a) Por internet:

http://www.santiagodecompostela.org/casa_concello/servizo.php?txt=ser_aten_cidadan&lg=gal&c=31

http://www.santiagodecompostela.org/casa_concello/tramite.php?txt=ser_aten_cidadan&id_t=304&c=&lg=gal

b) Por correo certificado o personalmente en registro:

Concello de Santiago Departamento de Atención á Cidadanía: Rúa Presidente Salvador Allende, 4 baixo. Santiago

La Plataforma envió al Concello por correo certificado y con acuse de recibo el 20 de noviembre de 2008 un manifiesto que se puede leer en el blog pero no obtuvo respuesta alguna.